Nix beters te doen?
Zondagmiddag. Lekker weer. We besluiten met de drie honden te gaan wandelen langs de rivier bij een naburig dorp. Altijd lekker. Ver buiten het dorp ligt bij de dijk een braakliggend weiland. In the middle of nowhere. Geen mens te zien. Geen verkeer. Nul komma nada. De drie daar aanwezige parkeervakken zijn al gevuld, vermoedelijk van andere wandelaars. Dus zetten we de auto er keurig netjes naast. Op het woeste, braakliggende veld naast de parkeervakken.
Wandeldewandeldewandel. Komen we later terug bij de auto, vinden we dit (klik pic) onder de ruitenwissert. Hinder? Onveilige verkeerssituatie veroorzaken? Hier? Op deze van god en alleman verlaten plek? Groenstrook? Hoezo groenstrook: ies braakliggend weilandterrein met wilde graspollen en modderzut. Niks aangelegde groenstrook. Man man man… Hebben we nou echt nix beters te doen op zondagmiddag…
Bij het wegrijden zien we meneer de controleur wat verderop een man met een piepklein hondje de les lezen. Meer dan verschrikkelijk autoritaire houding straalt meneer de controleur uit. Want ojee, mini-hondje loopt los, en dat mag niet van meneer de controleur. Man hoort reprimande gelaten aan en denkt vast: ‘Kerel, heb jij nou echt niks beters te doen met je leven?” Godsamme, je moet toch wel een erg dikke pik-behoefte hebben om dit soort werk te willen doen. En ik bedenk me nu: terwijl controleermeneer de man de les staat te lezen heeft hij wel pontificaal zijn dienstautootje op het fietspad geparkeerd. Op het FIETSPAD. Hoezo onveilige verkeerssituaties veroorzaken…
Het is ergens maar goed dat wij meneer de controleur niet tegen het dikke pens-lijf zijn gelopen… was vast geen prettig gesprek geworden. Voor meneer de controleur wel te verstaan…
