In vijf jaar tijd is er feitelijk niets veranderd. Lees mijn webpost van 24 november 2004 er nog maar eens op na. Waar of niet? Hier…
Ze zijn weer categorie glimlach, die reklamefilmpjes van Apple. Nieuwe serie n.a.v. de komst van Windows 7: hierrr.
Soms een beetje nadenken kan bepaald geen kwaad…
Eindeloos, tijdloos, weergaloos. Muddy Waters. Manish Boy:
En deze dook:
Mooie unplugged cover van Newton Faulkner van Massive Attack’s Teardrop. Opgenomen in de lift in Paradiso, Amsterdam. Inmiddels goed voor (op moment van dit schrijven) 625.945 views en 1539 reacties:
De TV kan de huiskamer uit. Schept wat ruimte voor nieuwe kunst. Kijken doen we hier wel, en wanneer het ons uitkomt: http://tvtutti.nl.
Je wil niet weten hoeveel informatie er per seconde op het Internot wordt gekieperd. Weblogs, video’s, Tweets… Veel, heel veel. Toch weten? Ene Gary Hayes heeft er een mooi tellertje voor gemaakt.
Meer info hier.
“God is een soort uit de hand gelopen Sinterklaas”. Herman Brood tijdens een interview met EO’s Henk Binnendijk, 1994. Ook weer zo’n typisch Brood-gesprek waaruit nog maar weer eens blijkt dat Herman veel meer deed en dacht dan alleen muziek, schilderen en drugs.
Vandaag in de nimmer aflatende serie “Weblogtips”: Tegen Wil en Dank. Beetje vaut, scherp, ook wel humoristisch, en zelfs een toefje maatschappelijke betrokkenheid.
Hedenavond een gebbetje uit de US of A. Via Twitteraar @remcojanssen. Jerry Seinfeld babbelt over Blackberry’s en iPhone’s (de laatste vanaf 01:05). Ik had ‘m al eens eerder gezien, blijft geinig:
Grinnik: de Apple Store Love Song. Opgenomen in de Apple Store in New York. Op moment van dit tikken al meer dan 815.722 keer bekeken en goed voor 11.384 reacties. Gaat nog eens heel groot worden, dat Apple 
Vooruit. Nog eentje uit PB’s Audiokeuken: Broad. Uit mei 2004. Eigenst klein compositiewerkje. Met viool- en koorsamples, pjoeters en een keyboard. Zolang ik dit soort muzikale spinsels nog vanuit mijn hoofd via de pjoeter uit de luidsprekers weet te wurmen voel ik me een gelukkig mens.
Tja, ze vragen er ook om bij Buma/Stemra. Hierrrrr: een embedded song afkomstig van GrooveShark, waar eenieder dus (letten jullie even op daar bij Buma/Stemra) GRATIS! luisterlijsten en embedded links kan aanmaken. GrooveShark levert ook GRATIS! de code die je weer GRATIS! in je weblog, iGoogle, MySpace, Blogger, Live.com en noem maar op kunt gebruiken. MAG gebruiken. Kost nul komma niks komma nada. Da’s dus GRATIS! Dat zal die fraaie audio-robot van jullie wel weer niet snappen, lijkt me zo. Het trefwoord hier is dus GRATIS! Begrepen, digiwereldvreemde sufferds? Hoezo betalen voor embedded muziek?
Vanavond een stukkie muziek uit de audiokeuken van PBMuziek a.k.a. PeeBee. Van de online CD “Songs from the Kitchen Table”: Skipper. Ow, en Buma/Stemra, even opletten: dit is mijn EIGEN compisitie met gelicenseerde en/of freeware samples, en met eigen spel, dus ik doe ermee wat IK wil. En iedereen die het mooi vindt mag het van mij embedden zo vaak als men maar wil. Bij deze genoteerd. Gratis en voor niets. Snapt die audiorobot van jullie dat wel? Djeeezzz…
Hij was -met name muzikaal gezien dan- geniaal, maar ook wel een beetje gek. Uw PB mocht deze meneer long time ago een paar keer van nabij meemaken in de kleedkamers van al dan niet duistere optreedlokalen in den lande toen de band, waar PB als geluidstechnicus een tijdje aan was gelieerd, in zijn voorprogramma stond. Dat waren gedenkwaardige avonden en nachten kan ik U melden. De hoeveelheden drank en drugs, die er bij die gelegenheden doorheen werden gejaagd, waren voldoende om een hele kansenwijk jaren rustig te houden. Ik deed daar niet aan mee want ik had mijn lijf en nuchterheid veel te lief, en keek dus als outsider een beetje mee.
Ondanks alle krankzinnigheid van die tijd was het altijd wel erg gezellig en een opgewekt maf zooitje ongeregeld bij die gelegenheden. Niet in de laatste plaats omdat Nina Hagen in die tijd regelmatig haar opwachting bij Herman maakte en met haar heerlijk gestoorde gedrag de boel regelmatig volledig in het honderd stuurde. Als een van de weinigen had deze Duitse wel humor.
Anyway: da’s allemaal al heel erg lang geleden. Herman is niet meer na zijn sprong van het Hilton-hotel in Amsterdam. En ook Theo kan zich helaas niet meer in onze aanwezigheid verheugen. Gelukkig hebben we de video’s nog. Vanavond stuitte ik via een topic op GeenStijl op een interview Theo van Gogh – Herman Brood. Good old Herman was bij deze gelegenheid al een heel stuk verder heen dan in de tijd dat ik ‘m live meemaakte, maar echt veel verschil is er feitelijk niet. Kijk en geniet nog een keer van de rock-master met een stukje van dit interview: Herman’s kijk op speed, geloof en de weggevallen basis van zijn leven:
