PBDoetMee

Met de ontkennende en stoicijns-Zeeuwse strapatsen van minister-president Balkenende, gisteren tijdens de ontvangst van het Irak-rapport, is het absolute dieptepunt rondom deze MP wel zo’n beetje bereikt. Keer op keer immers laat hij zien geen echte leider te zijn, maar een middle-of-the-road-man. Zijn hele lichaamshouding en -taal straalt dit uit. Denk nog maar eens terug aan de broekie-houding tijdens zijn aanklopje bij Bush bij de VN, jaren geleden. JPB kroop zo ongeveer onder de vergadertafel en likte de zolen van Bush met graagte. Terwijl Bush Balkenende zo ongeveer amper zag staan, en totaal niet-geinteresseerd de andere kant op keek (zie foto). Een tafereel dat ruimte gaf voor plaatsvervangende schaamte.

Het typeert Balkenende ten voeten uit. Zichtbaar ongevoelig voor omgevingsfactoren dendert hij zijn gedachtengoed achterna, daarbij niet gehinderd door enig gevoel voor nadelig effect. In alle politieke windjes en stormen manifesteert Balkenende zich slechts door gebakken lucht-retoriek te bezigen en probeert hij koppig-Zeeuws zijn gelijk te halen. Ook al ziet een blinde van honderd meter afstand dat wat hij staat te oreren blabla-taal is, voor geen ene meter klopt, geen helder standpunt bevat, of -erger nog- bepaald niet bijdraagt aan een oplossing.

Zijn recente oproep aan het volk om het stoepje sneeuwvrij te maken sloeg werkelijk alles qua minkukeligheid. Mijn verbazing en ergernis hierover pende ik hier al eerder neer. Wie stoepje vegen verbindt met de zware term maatschappelijke verantwoordelijkheid begrijpt volgens mij bitter weinig van hoe het er in de Nederlandse samenleving momenteel voor staat. Het lachertje werd helemaal compleet toen het AD datgene deed wat ik al had gesuggereerd en constateerde, dat zijn eigen stoepje allesbehalve sneeuwvrij was.

Dit is natuurlijk maar een onbenulligheid vergeleken met wat gisteren gebeurde, maar het is wel tekenend voor de man. Vanuit zijn geloofsvisie oreert hij de ene betweterige volzin na de andere, maar verzuimt vervolgens om zich aan de zelfopgelegde regels te houden. En ook verzuimt om ook maar enige boodschap te hebben aan de gevolgen van de volzinnen-onzin, die hij uitkraamt. Ik kan dit niet anders duiden dan typisch gerefo-gedrag. En ik doe die constatering niet zomaar, maar vanuit een lange ervaring met gerefo’s die er keer op keer blijk van geven het zelf niet zo nauw te nemen met de door hen gedebiteerde regeltjes en overtuigingen.

Enigeweg. Na JPB’s optreden van gisteren kan m.i. slechts één conclusie worden getrokken: s-man’s geloofwaardigheid is tot het absolute nulpunt gedaald en zijn rol is nu toch echt wel uitgespeeld. Ik vrees echter dat Balkenende zich dat nog steeds niet realiseert. Ik vrees zelfs dat het nog een slagje erger is en heb zomaar het idee dat één woord absoluut niet meer in Balkenende’s woordenboekje voorkomt: geloofwaardigheid. Wie een gedegen onderzoek als dat van de Irak-commissie in een paar zelfvoldane zinnen van tafel veegt breekt het fundament onder zijn geloofwaardigheid volledig af.  Voor een gereformeerde Zeeuw lijkt me dit een enorme kwelling. De vraag blijft alleen of hij dit zelf wel in de gaten heeft, koppig als hij is. Ik vrees deze week nog een verbluffend toneelstukje Zeeuwse gerefo-kokervisie…