The proof of the dinner…
De volgende tekst kwam ik vanavond weer tegen in een mailtje aan mijn internetvriendin Sis, verstuurd op 22 juni 2003. Bijna 7 jaar geleden alweer. Toen hij (Pieter) en zij (MevrouwPB) er nog gewoon waren, en er nog niets aan de hand was. Toen ons internetgebruik nog niet werd verstoord door bashing malloten en ons dagelijks bestaan nog niet was “verrijkt” met Twitter. Zeven jaar alweer sinds dat mailtje. Time flies. Wat hetzelfde bleef is de volgende levenscursus, die ik ooit in een welhaast grijs verleden van mijn opa mocht ontvangen. Die ik dus in 2003 aan Sis stuurde. Waarom weet ik niet meer. Een richtsnoer voor mijn verdere bestaan, die nog voor geen millimeter aan kracht heeft ingeboet. Die ik nog dagelijks in praktijk probeer te brengen. Komt-ie:
“The proof of the dinner is mostly in its cooking time, where the proof of the pudding is in its eating. The cooking part is the one that interests me most. It means creativity, the best way to feed yourself.”
Was getekend mijn grootvader, die me veel wijze dingen heeft bijgebracht voordat hij aan een overdosis sigaren uit ons leven verdween, nu zeker alweer 35 jaar geleden. Ik denk nog vaak met veel genegenheid aan hem terug en draag zijn voornaam trots als tweede naam.
