Pissig
Ze is inmiddels 18. Ik ken haar niet persoonlijk. Wel haar verhaal. Via haar moeder en VriendinPB tot me gekomen. Twee jaar geleden werd ze in Zaandam tijdens een avondje stappen met vriendinnen door acht Marokkaanse jongeren volledig in elkaar getrapt. De jongens waren uitermate vervelend naar haar toe, maakten opmerkingen, en zaten uiteindelijk ook aan haar. Toen ze liet blijken dat ze daar niet van was gediend sloegen de jongens zonder pardon vol op haar in. Resultaat: voor de rest van haar leven zit ze vast aan een vernielde knieschijf en een verbrijzeld scheenbeen. Diverse operaties en revalidaties hebben de schade niet volledig kunnen herstellen, waardoor ze nog maar moeizaam kan lopen. Ze moet het heel rustig aan doen, want haar been blijft voor de rest van haar leven een uiterst zwak punt. Ze was net begonnen aan een opleiding waarbij fysieke mobiliteit van belang is. Ze was een veelbelovende studente. Met die opleiding moest ze stoppen omdat haar beperktheid de toekomstige uitoefening van dat vak onbereikbaar had gemaakt. Ik begrijp dat ze er optimistisch onder blijft en inmiddels druk bezig is een andere werktoekomst te scheppen.
Waarom ik dit hier tik? Omdat ik, toen VriendinPB me dit verhaal gisteravond vertelde, een borrelende woede in me voelde opkomen. Vanwege het feit dat de acht lamstralen, die dit hebben geflikt, twee jaar na dato nog steeds vrij rondlopen. En dus niet geconfronteerd kunnen worden met de gevolgen van hun minderwaardige gedrag. Waarom ik expliciet erbij vermeld dat het Marokkanen betreft? Omdat dat de waarheid is. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat alle Marokkanen zo handelen (stigmatiseren is geen hobby van me), maar deze acht dus wel. Het meisje kon wel een beschrijving geven van de daders, maar heeft onvoldoende details. Ze kan daardoor niet bewerkstelligen dat de politie deze jongens ook daadwerkelijk oppakt. Daar zal de politie in Zaandam zeer vermoedelijk ook niet tevreden mee zijn, maar feit is dus dat deze acht nog steeds frank en vrij rondlopen. Terwijl hun slachtoffer voor de rest van haar leven met de zware gevolgen zit. Dat onrecht, de onmacht die daarbij om de hoek komt kijken… daar word ik bijzonder pissig van.
