PBDoetMee

Vandaag hebben wij de droeve plicht te melden dat onze Willem niet meer is. Willem zat al een paar weken verdacht stilletjes op zijn steen, zakte af en toe het water weer in, maar kroop toch weer snel terug naar zijn vertrouwde parkeerplekje. “Dat gaat niet goed”, dachten we al een week of drie. En inderdaad: elke dag keken we even of er nog wat leven in Willem zat: met de dag werd dat minder. Totdat vanmiddag Willem bewegingloos op de bodem van de vijver lag, een beetje weggezakt in het kroos. Een mooi plekje om te vertrekken, zeer passend bij Willem dachten we zo. We hebben Willem opgevist, in een krant gewikkeld en zachtjes in de vuilnisbak gelegd. Begraven in de tuin is met drie snuffelgrage RiesenHunds bepaald geen optie… Dag Willem. Dank voor je vrolijke gekwaak en gespartel (en de dikke vinger) de afgelopen 4 jaar…