PBDoetMee

Via Twitter-kompaan @KduNord kreeg ik vanochtend NanoStudio 1.0 onder ogen. Voor wie Reason van Propellerhead kent: NanoStudio 1.0 kun je beschouwen als een mini-variant, met vier synths die een uitstekende geluidskwaliteit produceren. De bediening is even wennen: je moet er even voor gaan zitten, maar daarna gaat het al snel als vanzelf. Het eindresutaat kun je als .wav geluidsbestand bewaren. Een dik aanradertje. Hoe ze dit toch allemaal met die geluidskwaliteit in een iPhone weten te proppen… ik vind het knap:

Meer info op de webzijde van Blip Interactive. Er zijn ook full functional and free demoversies beschikbaar op de Mac en Windoos. Deze werken precies zoals de iPhone-versie, die ca. 11 Euro kost in de iTunes AppStore. Leuk voor in je MacBook Pro, of als extraatje bij je Logic Studio Pro-software. Het .wav-bestand kun je immers weer in Logic Pro importeren om vanaf daar je basiswerk uit NanoStudio verder uit te bouwen. ik voorzie hoge verkoopcijfers voor dit muzikaal creatieve hebbedingetje.

Propellerhead heeft ook een aardige iPhone App uitgebracht: Rebirth. Deze software kwam ruim tien jaar geleden als eens uit: het bevat de Roland TB-303 Bass synth en de Roland TR-808 en 909 drum machines. Prima gereedschap voor lekkere stukje dance-basis. Demootje:

Vanavond sijpelt het nieuws door dat we straks hoogstwaarschijnlijk zitten opgescheept met een minderheidskabinet VVD-CDA, met gedoogsteun van de PVV. Hoe is het toch in godsnaam mogelijk… Het is uitermate merkwaardig dat het CDA, dat tijdens de laatst gehouden verkiezingen in zetelaantal zo ongeveer gehalveerd is, nu weer een leidende positie inneemt en een prominente kabinetspositie pakt. Hebben de kiezers niet overduidelijk laten weten het CDA meer dan zat te zijn? Dacht van wel. Waar het CDA dan toch de gore lef vandaan haalt om zich zo prominent op te stellen en via de achterdeur gewoon weer te blijven zitten… mijn nekharen gaan ervan overeind staan. Misschien is de term “puur kiezersbedrog” wat te zwaar, maar het is wel het eerste dat bij me opkomt… Democratie? M’n neus: met dit soort uitkomsten hoef je ook geen verkiezingen meer te houden, want wat daar als uitslag uitkomt wordt kennelijk toch niet gerespecteerd… Bananenrepubliek…

Toch is de iPad wel een leuk apparaatje, waar creatievelingen erg mooie dingen mee kunnen doen…

De betere iPad-humor…:

Filmpje: SIM-kaart geschikt maken voor een SIM-lock vrij gekochte iPhone…

De informatie/kabinetsvorming had al de nodige trekjes van een soap, nu wordt het nog een slagje erger. Ruud Lubbers is van stal gehaald als informateur. Deze CDA-mastodont moet nu maar een nieuw kabinet in elkaar zien te timmeren. Op z’n zachtst gezegd een merkwaardige wending. Het CDA, de politieke bakermat van Lubbers, krijgt hiermee een uiterst prominente rol in deze belangrijke fase. Hoe is het toch in godsnaam mogelijk? Was het immers niet datzelfde CDA dat een gigantisch verlies leed tijdens de laatst gehouden verkiezingen? Heeft de kiezer niet meer dan massaal laten weten het CDA absoluut niet (meer) te zien zitten? Lijkt mij van wel. En dan nu deze rol? Daar klopt volgens mij geen hout van. Dit land wil geen CDA meer, ook niet via het nu geopende achterdeurtje.

Ook de VVD speelt een dubieuze rol, want om nou te zeggen dat de partij van Mark Rutte een eclatante verkiezingsuitslag kon noteren…. nee. Rutte speelde afgelopen week hoog spel in een poging Paars-Pus van de grond te krijgen, maar durfde uiteindelijk de consequenties niet aan. Het Paars-Plus-feestje ging niet door. In zijn overduidelijke zucht naar macht overspeelde Rutte zijn kaarten, want tal van VVD-prominenten lieten hem duidelijk weten dat zij het absoluut niet zagen zitten. Rutte heeft zijn krediet binnen de VVD wel zo’n beetje verspeeld.

En dan de PVV van Geert Wilders. Dat was toch de partij met een ronduit gigantische zetelwinst? Het politiek establishment in Den Haag schrok zich een hoedje van deze uitslag, en zette vervolgens de PVV stelselmatig buiten spel. De VVD sprak pro forma wel met Wilders, maar ik heb sterk het idee dat dat meer was om het democratisch imago hoog te houden dan dat men echt uit was op resultaat. Dat uitsluiten, daar klopt ook geen ene hout van. Het is uiterst bedenkelijk dat een partij, die zo’n enorme zetelwinst behaalt, vervolgens stelselmatig aan de kant wordt geschoven. Daarmee walsen de dames en heren gevestigde politici zonder pardon dwars over de stem van een belangrijk deel van de kiezers heen. Niks meer, niks minder. En dat heeft hoegenaamd niets meer te maken met wat democratie zou moeten zijn.

Denk eens even mee. De PVV mag als partij bestaan, ook al hanteert die partij een aantal -op z’n zachtst gezegd- bedenkelijke programmapunten met name inzake de islam. Maar ook een hele hoop standpunten, die niets met de primaire hobby van Wilders te maken hebben, en die WEL goed hout snijden. AOW-leeftijdbehoud, behoud van hypotheekrente-aftrek, ik noem er maar een paar. Die partij doet vervolgens mee aan de verkiezingen en behaalt een gigantische zetelwinst. Een niet te negeren deel van het volk (Ton @hetklopt rekende voor me uit: 12%) heeft gesproken: men wil de PVV in de regering.

Maar wat gebeurt er? De PVV wordt vervolgens stelselmatig buiten spel gehouden. Hoezo democratie? De overduidelijke stem van een hele grote groep kiezers wordt domweg straal genegeerd. Dat KAN en MAG toch niet in een democratie? Dan had men tevoren moeten bedenken dat de PVV vanwege de omstreden standpunten inzake islam überhaupt geen partij zou mogen zijn in dit land. En daarmee uitgesloten zou moeten zijn van de verkiezingen. Waarvoor dan wel een grondwetswijziging nodig zou zijn, zo lijkt me, maar da’s dan weer een heel ander verhaal. We hebben met z’n allen de PVV laten bestaan en groeien, en het kan dan niet zo zijn dat de consequenties daarvan (de enorme zetelwinst) doelbewust straal wordt genegeerd.

Dat dit nu wel gebeurt tijdens besloten achterkamertjes-sessies, daar is maar één woord voor: schandalig!

Het was een vreemde maar mooie lucht gisteravond. De wereld kleurde voor pakweg vijf minuten een oranje zweem. Het had wat onwezenlijks.

Vandaag. Live duet van Shane Shu en Anneke van Giersbergen bij radiopief Giel. Push me to the Ground. Mooi…

Apple heeft vandaag tijdens een persconferentie in Cupertino gereageerd op de vele klachten over de iPhone4-antenne. Het gedoe rond de antenne van de iPhone4 heeft ondertussen ook al geleid tot een heuse Antenna Song. Het YouTube-filmpje werd gedraaid bij de start van de persconferentie. Gevoel voor humor hebben ze kennelijk toch wel, daar bij Apple. De iPhone4 komt 30 juli in Nederland beschikbaar, zo maakte Apple vandaag bekend. En dan nu: de Antenna Song…

Hij is al een poosje actief op YouTube getuige de bijna 80 video’s, die hij inmiddels heeft gepubliceerd. Ik had nog nooit van deze Mystery Guitar Man gehoord, totdat ik ‘m gisteravond toevallig digigewijs tegen het lijf liep. MGM experimenteert met  muziek en camera’s, en daar komen veelal knettergekke en/of juweeltjes van producties uit. Zoals onderstaand, zijn bijdrage van gisteren. Meer werk van MGM staat hier. En hij heeft ook nog een tweede YouTube-kanaal: hierrr.

Bijna 15 jaar geleden (in november 1995) maakte ik een website voor Doetie Spinder, die iets met Tarot-kaarten deed. Ze tekende prachtige kaarten, en noemde die serie De Grote Arcana. Deze site was eerlijk gezegd al jaren uit mijn blikveld verdwenen. Tot ik vanavond ineens die URL weer ergens tegenkwam. Zou de site er nog zijn? En jawel: 15 jaar later draait die webzijde nog steeds in ongewijzigde oude glorie alsof er al die jaren niets is gebeurd. Leuk terugkijkje in de tijd.

Nu we toch in de oude baksels van PB’s AudioKeuken aan het graven zijn: Camera, de dato 17-10-2004.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(iPhone, iPad)

Vandaag een stukje muziek uit PB’s Audiokeuken uit 2004. Een remix, door de geluidsbarriere gejaagd tijdens een vakantie op een camping in Duitsland als mede-schuldige aan het Maus RekreaTeam. Waarvan dan weer een Real Zeit Aufnahme werd gemaakt, dewelke U hieronder moge aantreffen. Het was me het zwoele zomeravondje wel, daar tijdens die Regional Jugend Abend Anstalt in Rascheid…

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(iPhone, iPad)

Het multimediaproject TenSongs van muzikale medetwitterraar @GeertVeneklaas begint ruim een maand na de start al aardig de aandacht te trekken. NRCNext.nl besteedde er vandaag aandacht aan, en eerder deze week verscheen er al een blog over zijn project op het weblog Eerste Hulp bij Plaatopnamen. En ook in Music Maker verscheen een verhaal. Leuk om te zien hoe een project waar je zelf aan meewerkt goed aanslaat. Geeft de muzikale burger weet extra moed. Vorige maand maakte ik al twee bijdragen: eentje muzikaal, en vervolgens dezelfde muziek maar nu met een video erbij. De afgelopen twee weken morrelde en sleutelde ik aan een nieuwe bijdrage, tussen alle hittedagen door. Omdat het vanmiddag buiten toch niet te harden was besloot ik de projectbijdrage Blue Boy maar eens af te maken. Dat leverde uiteindelijk onderstaand nummer op (binnenkort ook te horen op TenSongs.nl). Een co-productie van Geert en uw PBDoetMee:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(iPhone, iPad)

Vandaag hebben wij de droeve plicht te melden dat onze Willem niet meer is. Willem zat al een paar weken verdacht stilletjes op zijn steen, zakte af en toe het water weer in, maar kroop toch weer snel terug naar zijn vertrouwde parkeerplekje. “Dat gaat niet goed”, dachten we al een week of drie. En inderdaad: elke dag keken we even of er nog wat leven in Willem zat: met de dag werd dat minder. Totdat vanmiddag Willem bewegingloos op de bodem van de vijver lag, een beetje weggezakt in het kroos. Een mooi plekje om te vertrekken, zeer passend bij Willem dachten we zo. We hebben Willem opgevist, in een krant gewikkeld en zachtjes in de vuilnisbak gelegd. Begraven in de tuin is met drie snuffelgrage RiesenHunds bepaald geen optie… Dag Willem. Dank voor je vrolijke gekwaak en gespartel (en de dikke vinger) de afgelopen 4 jaar…

Een Hongaarse vakantievierder heeft zijn bezoek aan Parijs op video vastgelegd op een iPhone 4. Een leuk voorbeeld van de goede kwaliteit video, die je met deze jongste loot aan de Apple-stam kunt maken. Een professionele videocamera is het natuurlijk niet, maar voor dit soort werk biedt de iPhone kennelijk meer dan voldoende. De opnamen zijn vervolgens bewerkt en gemonteerd met iMovie for iPhone, een mini video editing suite, afgeleid van de “grotere broer” iMovie op de Mac.

Ik keek met twee brillen op naar dit filmpje. De ene als Apple-liefhebbert die niet kan wachten totdat hij zijn iPhone 3G kan gaan omruilen voor een 4G. De andere bril was een heel andere: die van de herinnering. Begin jaren ’70 deed ik samen met MevrouwPB net zo’n trip naar Parijs. We kenden elkaar toen amper een paar weken. Het werd een prachtige vakantie van twee jonge mensen, die het gewicht van de latere verantwoordelijkheden en gebeurtenissen toen nog niet hoefden te voelen…

Parijs staat nu weer op het verlanglijstje, samen met VriendinPB…

En wie nou wel eens wil weten wat er allemaal in zo’n iPhone4 zit: deze stopfilm laat dat tot in detail zien:

Een bloggert heeft een tellert gemaakt waarop we kunnen zien hoe lang de Bananenrepubliek 0031 inmiddels zonder Haags bestuur zit. Trek van het totaal aantal dagen 130 af en je weet direct hoeveel dagen VVD-voorman Rutte hartstikke fout zit. Hij beloofde immers een nieuwe kabinet per 1 juli…. Hebben we dat? Nee. Komt-ie:

Ze is inmiddels 18. Ik ken haar niet persoonlijk. Wel haar verhaal. Via haar moeder en VriendinPB tot me gekomen. Twee jaar geleden werd ze in Zaandam tijdens een avondje stappen met vriendinnen door acht Marokkaanse jongeren volledig in elkaar getrapt. De jongens waren uitermate vervelend naar haar toe, maakten opmerkingen, en zaten uiteindelijk ook aan haar. Toen ze liet blijken dat ze daar niet van was gediend sloegen de jongens zonder pardon vol op haar in. Resultaat: voor de rest van haar leven zit ze vast aan een vernielde knieschijf en een verbrijzeld scheenbeen. Diverse operaties en revalidaties hebben de schade niet volledig kunnen herstellen, waardoor ze nog maar moeizaam kan lopen. Ze moet het heel rustig aan doen, want haar been blijft voor de rest van haar leven een uiterst zwak punt.  Ze was net begonnen aan een opleiding waarbij fysieke mobiliteit van belang is. Ze was een veelbelovende studente. Met die opleiding moest ze stoppen omdat haar beperktheid de toekomstige uitoefening van dat vak onbereikbaar had gemaakt. Ik begrijp dat ze er optimistisch onder blijft en inmiddels druk bezig is een andere werktoekomst te scheppen.

Waarom ik dit hier tik? Omdat ik, toen VriendinPB me dit verhaal gisteravond vertelde, een borrelende woede in me voelde opkomen. Vanwege het feit dat de acht lamstralen, die dit hebben geflikt, twee jaar na dato nog steeds vrij rondlopen. En dus niet geconfronteerd kunnen worden met de gevolgen van hun minderwaardige gedrag. Waarom ik expliciet erbij vermeld dat het Marokkanen betreft? Omdat dat de waarheid is. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat alle Marokkanen zo handelen (stigmatiseren is geen hobby van me), maar deze acht dus wel. Het meisje kon wel een beschrijving geven van de daders, maar heeft onvoldoende details. Ze kan daardoor niet bewerkstelligen dat de politie deze jongens ook daadwerkelijk oppakt. Daar zal de politie in Zaandam zeer vermoedelijk ook niet tevreden mee zijn, maar feit is dus dat deze acht nog steeds frank en vrij rondlopen. Terwijl hun slachtoffer voor de rest van haar leven met de zware gevolgen zit. Dat onrecht, de onmacht die daarbij om de hoek komt kijken… daar word ik bijzonder pissig van.

Een aardige babbel tussen een iPhone-freak en een verkoper met overduidelijke voorkeur voor de HTC Evo. Just for the fun:

Vandaag hadden we gezinsuitbreiding. Soort van. Het hing al een tijdje in de lucht. Beetje rondkijken. Website dit, advertentie dat. Wat we zochten zat er steeds net niet tussen. Te oud. Te andere kleur dan het rood dat we wilden. Veel te veel ervaring. Geen gladde huid. Voetzolen versleten. Putjes en bobbels in het karkas. Kraak en piepgeluiden. Gerammel. Te hoog prijskaartje. Of juist veel te laag wat vaak al verdacht is. Er was elke keer wel iets dat het ideaalbeeld al dan niet wreed verstoorde. Totdat we vandaag deze schoonheid tegen het lijf liepen en eigenlijk meteen verkocht waren. VriendinPB heeft nog wel een proefrit gemaakt natuurlijk. Het klikte meteen. Geen piepje of kraakje of rammeltje te bekennen. Onder de motorkap ziet ook alles eruit als nieuw.

Ik zag het meteen al aan de blik van VriendinPB: verkocht. Ze komt helemaal uit Italie, deze in perfecte staat verkerende schoonheid. Waar ze lang werkeloos onder olijfbomen heeft gestaan. En daarom van een nieuw laklaagje moest worden voorzien omdat de neerslag uit die bomen de lak opvreet. Over twee weken komt ze. Want er moet nog een NL-kenteken worden geregeld. Nog even geduld dus, en dan mag ze onze drei RiesenHunds vervoeren naar bos en hei. Een eervolle taak, waarvoor ze elke keer weer zal worden beloond met vrolijk gekwispel en geblaf. Welkom in HuizePB, rode schoonheid. (Klik op klein voor groot).

Gisteren had ik een interessante maildiscussie met een collega. Over schrijven voor het web.

Hij stelt dat alles kort moet. Geen lange zinnen. Korte tekst welke snel te scannen is. Want de lezer van vandaag heeft geen tijd. Hij of zij leest niet, maar scant.

Er moet ook veel wit in. Te veel tekst op elkaar is een brei. De weblezer leest snel. Focust snel op tekst. Heeft geen zin om lang te lezen.

Tussenkoppen.

En er moeten veel tussenkoppen in. Na elke twee of drie alinea’s. Opdat het scanproces snel verloopt. En de lezer in één oogslag ziet waar het over gaat.

Ingewikkelde zinnen moet je niet doen. Dat staat de weblezer tegen. Dan leest hij je weblog niet meer.

Hij zal wel gelijk hebben, die collega. Hij baseert zich op wetenschappelijke onderzoeken. Wat vinden jullie?

Niks.

Mijn mening? Ik vind het niks. Taalverarming. Het joyeuze van de taal wordt hiermee radicaal de nek omgedraaid. Wat we nog aan taalcultuur over hebben wordt sowieso al vermoord door het toenemende gebruik van twitter- en sms-taal. Zelfs in officiele correspondentie kom ik al dat soort verkort woordgebruik tegen. Het “Tnx” en “ff” is niet van de lucht. Ik mag dan welicht van de ouderwetsche stempel zijn, ik vind dat dus gewoon niet kunnen.

Nu ben ik opgegroeid in de jounalistieke school der jaren ’70 in de vorige eeuw. Die school leerde me dat een nieuwsverhaal niet alleen nieuws moet bevatten, maar ook qua taalgebruik lekker in elkaar moet steken. Mijn toenmalige hoofdredacteur noemde dat “de tekst moet geur en kleur hebben”. Er moet opbouw in een verhaal zitten, het moet boeien, van begin tot eind. Dat doe je met verhaallijnen, zo leerde hij mij destijds. Hij zei ook altijd: “Journalistiek is geen literatuur, maar schurkt er wel zo dicht mogelijk tegenaan”. Een latere coach hanteerde de stelregel: “Een tekst moet bekken, maar niet té”.

Met die stelregels in gedachten heb ik mijn teksten jarenlang geproduceerd. Opzetten, fijnslijpen, redigeren, boetseren, nalezen. En pas publiceren nadat voor mijn gevoel alle woorden op een goeie plek stonden. Met die attitude heb ik me tijdens mijn jaren op de eindredactie van een regionale krant bepaald niet geliefd gemaakt bij de dames en heren journalisten, wier stukken ik moest afhandelen. Soms had ik er ook succes mee: dan kreeg ik een compliment omdat het  verhaal na mijn rode pen acties “er beter op was geworden”.

Mijn discussie-collega legde me in een mailtje uit welke elementen in een webtekst van belang zijn. Niet de tekst, of de opbouw van een verhaal, maar koppen, tussenkoppen, opsommingen met bullets, cijfers, links. Dat zijn de ankerpunten, die de moderne weblezer wil zien. Een weblezer leest niet rustig van begin tot eind, maar scant het beeldscherm op zoek naar informatie die hij/zij wil zien.

Nah… zo doende verwordt elke tekst naar mijn idee tot een mini PowerPoint-presentatie. Een stukje statistische informatie, waarin creatief taalgebruik ver te zoeken is. En dat vind ik ontzettend jammer. Want taal is een prachtig instrument. Het zal wel aan mij liggen: als 50+’er ben ik denk ik nog steeds lekker creatief bezig met teksten, fotografie en vooral muziek. Ik zal waarschijnlijk niet op alle fronten meer voldoen aan de wetmatigheden van de moderne digitale mens. Hoewel ik het helemaal begrijp, en een groot voorstander ben van nieuwe ontwikkelingen, zal ik altijd wel een beetje blijven hangen. Omdat ik ermee ben opgegroeid en er zekere waarden aan toe ken.

Voor wie het interesseert: deze meneer Jakob Nielsen schijnt een guru te zijn als het gaat over internetlezen en schrijven voor het web. Het is de leerschool waar mijn discussie-collega zijn stellingen op baseert. Die voor hem -zo liet hij gisteren weten- ook als een eye-opener fungeerden overigens. Op Nielsens pagina staat te lezen hoe hij er tegenaan kijkt. Interessant leesmateriaal. En zoals bij elke guru is ook hij regelmatig het mikpunt van humor of zelfs spot. Zo schreef US Press News ooit dat Nielsen de letter C had afgeschaft.

Gisteravond heb ik wat van zijn materiaal doorgenomen. En ik moet zeggen: hij heeft zeker wel een punt, kijkend naar hoe de moderne mens internet-info tot zich neemt. Het is inderdaad allemaal sneller, anders dan op papier. Dat wist ik natuurlijk allang, maar me er volledig aan overgeven… nee. Het is m.i. te mager, te leeg, te weinig vorm. Wanneer ik Twitter doe ik het wel, omdat het bij dat medium past. Daar ga ik me heerlijk te buiten aan OMG, WTF en ff. En je hebt maar 140 lettertjes (oh nee, dat heten tegenwoordig characters) tot je beschikking, dus je moet wel.

In mijn weblog blijf ik taalkwalitatief hangen, vrees ik. Ik blijf het jammer vinden dat taal wordt gedegradeerd tot een scanobject, waar je zo snel mogelijk weer aan voorbij moet zijn. Dat zal mijn 50+-status dan wel met zich meebrengen…. Op Twitter zou dat ongetwijfeld de afkorting OL (Ouwe Lul) opleveren.

(Met dank aan collega Roy W. voor de info en de link).

Ik zou bij TenSongs nog een video freubelen. Welnu, dat heb ik gedaan. Enig bloed, zweet en tranen de afgelopen vrije uurtjes mag me niet worden ontzegd, want video monteren is toch weer even wat andere koek dan digifreubelen met audiotracks. Helemaal wanneer je daarvoor ook nog eens voor de eerste keer een video-montagepakket gebruikt, hetwelk stuk zachte waar je dus nog niet echt in de vingers hebt. Boel veel knopjes, commando’s en opties waarvan je werkelijk geen flauw benul hebt wat ze doen. Uitproberen dus, een ekstra uitdaging. Anyway: dit is het resultaat, met de prachtige Digital Art en Photography van Jovadre (www.jovadre.nl). Binnenkort ook in het multimediaproject TenSongs te bewonderen:

Een Twitter-bekende van me, Geert Veneklaas (twitter.com/GeertVeneklaas), is een multimediaproject begonnen. Webzijde TenSongs.nl. Ik twitter al een poosje met hem over muziek enzo, en dus leek het me leuk om aan dat project deel te nemen. Dat leverde uiteindelijk deze remake van een van zijn stukken (het doel van dit project) op: Around Dusk Interpretation. Veneklaas bouwde een nieuwe begeleiding voor het nummer Around Dusk van de Amerikaanse zangeres Kristin Hersch, waarvan de zangtrack werd aangeboden via het Creative Commons license-principe van ccMixter. Uw PB nam dat stuk op en bouwde er verder op uit, met weglating van de zangeres en toevoeging van een andere. De muziek gaat ook gebruikt worden voor een presentatie van fotowerk van een vriend van me (Jovadre), maar dat werk moet nog worden gedaan. Wanneer dat klaar is: belt u niet, wij bellen u.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(iPhone, iPad)

Dat ze bij Apple niet zo dol zijn op Flash is inmiddels wel genoegzaam bekend. Steve Jobs wil Flash niet op de iPhone en iPad zien. Hij stelt dat html5 veel stabieler is, sneller omdat het niet zoals Flash een zware wissel trekt op de microprocessor, en bovendien veel meer mogelijkheden biedt. Op de Apple webzijde is inmiddels een showcase-pagina gezet waar je een aantal van de -inderdaad snelle en interessante- mogelijkheden van html5 kunt bekijken. Hierrrr.

In dit weblog tikt uw PB met enige regelmaat over Apple en de reeks innovatieve producten, die dit bedrijf van Steve Jobs op de markt zet. Vanaf 2 juli kan in Nederland de iPad worden aangeschaft. En op 6 juni zal tijdens de WWDC in de VS (Apple’s jaarlijkse grote meeting voor ontwikkelaars op de Apple platformen) vrijwel zeker de nieuwe iPhone worden gelanceerd. Twee interessante loten aan de toch al indrukwekkende Apple-stam. Dat niet iedereen wegloopt met Apple is een feit. Het internot staat vol met gescheld en getier op Apple-producten, vooral van Windows-gebruikers. Een aloude strijd, die wel nooit gestreden zal zijn. Geeft niets: dat houdt iedereen een beetje wakker. En reguliere lezertjes alhier weten dat PB zo af en toe graag nog wat olie in dat vuur kiepert.

Meestal blijft het bij Apple-bashen in weblogs of op Twitter. Maar zo af en toe is er iemand die zijn woorden omzet in interessante daden. De Nederlander Hugo Leijtens (30) is er zo eentje. Ik ontmoette hem ruim twee jaar geleden toen hij een lezing gaf bij het bedrijf waar ik werk. Over de toekomst van internet ging het toen, en dan met name Web 2.0. Toen al had hij het over razendsnelle ontwikkelingen die vandaag de dag bewaarheid zijn geworden, zoals de booming ontwikkeling van social networks, cloud computing en Enterprise 2.0.

Hugo vertrok twee jaar geleden naar de Chinese stad Chengdu en richtte daar het bedrijf Nexocial op. Doel: China op weg helpen naar digitaal-2.0. En dat lijkt hem nog te lukken ook. Nexocial is druk bezig de nPad op de markt te zetten. Ziet er uit als een iPad, maar draai op Windows en heeft voorzieningen die de iPad moet missen. Het apparaat is inmiddels door wat insiders getest en als we Hugo moeten geloven zijn de kritieken zeer lovend. Er wordt -als ik het allemaal goed heb begrepen- gewerkt aan de laatste verbeterpuntjes. Er is inmiddels een webzijde: http://www.npad.nu/. Leijtens mikt met de nPad op de zakelijke markt, terwijl de iPad meer op de consument is gericht, zo stelt hij.

Klinkt allemaal interessant. Uw PB zou uw PB niet zijn wanneer hij niet zeer nieuwsgierig zou zijn naar de prestaties en mogelijkheden van die nPad. Gewoon om te zien wat dat ding dan kennelijk allemaal beter kan dan de iPad. En we gaan het gewoon proberen. Er gaat een verzoek naar Hugo om zo’n ding op te sturen naar de redactie van PBDoetMee.nl. Voor een gedegen test. Nee hebben we, ja kunnen we krijgen nietwaar? Wordt hopelijk binnenkort vervolgd.

Hier een interview met Leijtens. Daar zijn Twitter-kanaal. En alhier zijn persoonlijke webstek.

[Edit 5 juni 2010]: Leijtens heeft ons zojuist laten weten dat de nPad in Nederland zal worden geïntroduceerd tijdens een BrightNight-meeting in Pakhuis De Zwijger, Amsterdam.

[Edit 12 juni 2010]: Helaas, Leijtens reageert niet op ons verzoek om een review van de nPad. Da’s nou jammer, Leijtens kiest kennelijk andere promokanalen. Jammer. We hadden het ding graag eens uitgebreid onder handen genomen. Overigens: de nPad wordt op tal van websites aangeduid als iPad-kloon, maar dat is de nPad dus bepaald niet. Leijtens vertrouwt op Windows 7 als operating systeem, en daar zal hij de harten van iPad-liefhebbers niet mee winnen. Wat hij ook niet wil trouwens: iPad is voor consumenten, nPad voor de zakelijke markt, aldus Leijtens. Nah, dat weet ik nog zo net niet: de iPad heeft tal van voorzieningen die voor zakelijk gebruik zeer interessant zijn, met het bijbehorende gebruiksgemak en nul-beheer. We zullen zien…

Een prachtige song met een tekst, waar je echt even over moet nadenken om ‘m te bevatten. En dat is -denk ik- precies wat het effect moet zijn van Science, van Francis Rodino op zijn album Circles & Squares. Luister maar: science can never explain…

Op Bright.nl las ik vandaag dat op 31 mei gekozen kan worden voor de nieuwe grafische identiteit van Europa. Een internationale jury koos uit zo’n 1400 inzendingen uiteindelijk twaalf ontwerpen, die te zien zijn op een openluchtexpositie bij de Hofvijver in Den Haag. Titel: Bright flags, a new symbol of Europe. Artikel op Bright. Nu gaat het met ons Europa bepaald niet op rolletjes, zoals we weten. En dan lijkt me deze verkiezing wel zo’n beetje het allerlaatste waar ze zich in Brussel en/of Straatsburg druk om zouden moeten maken. Deze vlag, door uw PB bijeen-gefotosjopt, lijkt me gezien de deplorabele staat waarin de Europese Unie zich momenteel bevindt beter van toepassing (klik op klein voor groot).

Op Acid Planet, de audio community site van Sony, worden regelmatig remixcontests gehouden. Bekende en minder bekende artiesten leveren daar losse tracks van hun bestaande nummers aan, waar vervolgens de sitebevolking lustig mee gaat remixen. De beoordelingen door desitegebruikers bepalen uiteindelijk hoe hoog je in de top 100 voor die remix belandt. En of je een eervolle vermelding krijgt in de lijst met best gewaarde remixes. Sinds september 2003 heb ik een account op die site, en al de nodige remixen en eigen muzikale frutsels afgeleverd. Dat leverde soms aardig lovende commentaren op van mede-sitegebruikers. Altijd leuk, daar doe je het voor. In november 2007 deed ik mee aan de contest Blue Room Project. Dat leverde een remix op, die ik vanavond wat heb opgepoetst (tempootje wat lager gezet, equalizertje hier en daar). Dat leverde uiteindelijk deze mix op:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(iPhone, iPad)

De originele track van Jeff Belfi en Shane Ehlers klonk wel wat anders…

En als we dan toch bezig zijn met goeie zangeressen, dan mag je Unni Wilhelmsen (webplek) niet missen:

Heb je weer zo’n zangeres waarvan je direct denkt: dat klinkt lekker. De Schotse Esther O’Connor nodigde me uit vriend te worden in MySpace. Waarom: geen idee. Ze zal misschien mijn muziek wel leuk hebben gevonden, want zo gaat dat meestal op die audio-profilesites. Ik had in elk geval nog nooit van haar gehoord. Nu wel: lekkere stem. Paar nummers op haar MySpace-pagina beluisteren en zeker weten dat je haar niet verkeerd vindt. Op YouTube staat ook een en ander, zoals deze: Lost Innocence:

Vanavond vond ik ‘m terug. Op YouTube. Carlos Macumba alias Clown Carlos. Een heerlijke gek, met wie ik ooit in de jaren ’70 in een gelegenheidsbandje speelde. Hoe dat bandje heette weet ik niet meer. Wel dat we repeteerden in een onverwarmde steenfabriek in Anhem-Zuid, waar het soms zo koud was dat de vingers bijna aan de snaren vast bleven zitten. Carlos drumde op conga’s, trommels en nog meer van dat spul, en deed dat verrekte goed. Carlos was toen al bijzonder prettig gestoord, en dat is er in de loop van de jaren kennelijk (en gelukkig) niet beter op geworden. Carlos is tegenwoordig clown en reist heel Nederland door langs feestjes en partijtjes. Ooit speelde hij een tijd in het orkest in het circus van Toni Boltini. TV-maker Menno Buch zocht hem ooit op vanwege tien jaar Clown Carlos, en dat filmpje kwam ik vanavond tegen. Carlos was toen weinig tot niets veranderd in al die jaren. Nog steeds even prettig gestoord, rookte nog steeds sigaartjes, woonde toen volgens mij nog steeds in dezelfde benedenwoning in Arnhem als destijds, en nog steeds dol op dieren. Al neemt hij dat soms wat al te letterlijk, zo blijkt uit het filmpje. Hoe het hem vandaag de dag vergaat weet ik niet. Het filmpje is zeker al meer dan tien jaar geleden opgenomen. Maak kennis met Carlos:

Indrukwekkende beelden van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull. Helmpje op, oordoppen in…

Bij de dood van een fantastische zanger: Ronnie James Dio (67) verloor de strijd tegen maagkanker. Zijn muziek leeft voort…

Op het grote internot is het gelukkig niet alleen maar kommer en kwel met spam, haatzaai en bedriegerij. Er gebeuren ook mooie dingen. Zoals deze twee musici, die elkaar nimmer in levende lijve hebben ontmoet, maar wel samen een prachtige cover in elkaar hebben gezet. JimmyG in de Verenigde Staten (staat Colorado), en Bastiaan77, in Nederland (Drachten). Bijna 5000 mijl van elkaar verwijderd, en dan toch zo’n mooie samenwerking realiseren. Honderden mailtjes, vele MB’s heen en weer geschuif en rond de honderd uur inspeel- en montagewerk later was hun versie van Stairway to Heaven van Led Zeppelin klaar om op YouTube te worden gezet. Het was overigens niet hun eerste project. In 2008 werkten ze samen al aan een cover van Hotel California (Eagles), en deze video kreeg op YouTube bergen goeie reacties. Platenmaatschappij Cass County Music (dat kennelijk de rechten heeft op Hotel California) kreeg daar op een gegeven moment lucht van en sommeerde het tweetal de video te verwijderen. Zo geschiedde. De nieuwe Stairway-video heeft tot nu toe nog geen ban gekregen uit de muziekindustrie en zo kunnen we er dus van genieten:

Soms kom je op het wijde internot muziek tegen die je raakt. Die mooi is, omdat het zo prachtig en zuiver in elkaar is gestoken. Van rustig begin naar een rillingenhoogtepunt. Met een stem waar ik in elk geval regelrecht kippenvel van krijg. Met een apotheose, die een beetje in de traditie van Led Zeppelin zit, Stairway to Heaven, volgens mij de beste gitaarmountain die ooit is geproduceerd. Zo moet muziek worden gemaakt. Steekt met kop en schouders uit boven al die gemiddelde meuk waarmee YouTube staat volgepletterd. Ze staan al een poosje als Friend op mijn MySpace-pagina, maar had er de laatste tijd weinig aan kunnen volgen. Beetje te druk met van alles en nog wat. Vanavond zag ik een recente post van de groep en toen kwam dit juweeltje tevoorschijn. Maak kennis met de Limburgse groep Evergreen. Of MostlyPink, op hun MySpace-pagina wordt me niet helemaal duidelijk hoe ze nu precies heten. Het nummer in kwestie: Mostly Autumn.

Een stel studenten van de universiteit van Oregon vormde een poosje geleden de acapella-groep On The Rocks. En acapella-zingen, dat doen ze goed. Kijk maar: Bad Romance van Lady Gaga:

Vandaag was weer zo’n dag die we niet snel zullen vergeten, VriendinPB en ik. Vandaag was het de dag dat we de kleding van MevrouwPB hebben opgeruimd en weggebracht naar zo’n kledingcontainer van KICI. Op weg naar mensen die de kleding nog goed kunnen gebruiken. Geheel in de levens- en denkstijl van MevrouwPB. Ze zou het meer dan goed hebben gevonden. De kleding lag alweer meer dan twee jaar netjes ingepakt in zakken op zolder, daar niet zo lang na haar overlijden samen met DochterPB in gestopt.

Ik kon er nog geen afstand van nemen. Zolang die kleding er nog was had ik het idee dat ze er nog een beetje was. Nog een beetje bij ons was. Een stukje vertrouwd, en dat zet je niet zomaar weg. Elke keer wanneer ik op de zolder moest zijn zag ik die zakken weer staan, en nam ik me voor ze nu toch maar een keer weg te doen. Ik stelde het elke keer weer uit. Kon het nog niet.

Vandaag wel. Samen met VriendinPB heb ik de kleding weggebracht. Dat was heftig. Het verdriet om het verlies kwam weer in alle hevigheid boven. Logisch. Niks mis mee. Maar wel heftig. Voor VriendinPB is het ook heftig. Zij heeft MevrouwPB heel goed gekend. In de ruim vijf jaar, dat zij bijna dagelijks met de honden wandelden, hadden die twee een sterke band opgebouwd. Een band, die zich tussen haar en mij voortzette en uitgroeide toen MevrouwPB er niet meer was.

En zo konden we gelukkig vandaag elkaar een beetje vasthouden, steunen en troosten om het verdwijnen van alweer een stukje oud en vertrouwd. Samen hebben we de kleding in de container gezet. Met -ik weet het zeker- een goedkeurende meekijkblik van MevrouwPB die ons vast vanaf ergens in de gaten houdt. Dat dat zo is, daar zijn we wel van overtuigd. Omdat we in de afgelopen twee jaar al te veel dingen hebben gezien, gevoeld en meegemaakt die te toevallig zijn om toevallig te zijn.

Nieuw geluk maakt het gewicht van verdriet een stuk lichter, maar zal het nooit doen verdwijnen. Zo af en toe is het verdriet weer eventjes zwaarder. Logisch. Niks mis mee. Dat is onze weegschaal, die nu weer de ene, en dan weer de andere kant uit slaat, en waarin we ons wonderwel als vanzelf staande weten te houden. Omdat we weten dat MevrouwPB het goed vindt. Omdat het goed is…

Hoezo digitaal minimalisme… Vincent Evers, de self declared digigoeroe, gaf gisteren bij het afscheid van NOS-baas Gerard Dielessen (hij wordt bobo bij NOC*NSF, Twitter) een presentatie over de actuele stand van zaken in social media-land. Bij het aanschouwen van een van de eerste plaatjes uit zijn daarbij gebruikte presentatie slaat de schrik je toch wel een beetje om het hart. Een pure lawine aan socio-diensten. Groot screenshot. Al geruime tijd probeer ik digitaal minimalisme toe te passen door het aantal accounts tot een noodzakelijk minimum te beperken. En zo dus het aantal uren per dag achter de pjoeter een beetje binnen de perken te houden.

Terwijl ik aan de ene kant denk de zaak nu wel onder controle te hebben (na een forse schoonmaak in mijn accountlijst) zie ik in het screenshot tegelijkertijd dat nieuwe “bedreigingen” (of kansen en mogelijkheden, termen waar ik liever in denk) alweer op de loer liggen. Geen wonder dat sommigen inmiddels knotsknettergek worden van al dat gecommuniceer, waarvan het overgrote deel volgens mij kan worden ondergebracht in de categorie “volstrekt nutteloos”. De twitterberichtjes over spelende katten, waar-ben-ik-nu, ik-kom-eraan, wat-eten-we-vandaag en meer van dat fraais dragen nu niet echt bij tot een interessante digitale beleving van de dag.

Gelukkig zijn er twitteraars die wel interessant zijn om te volgen, dus Twitter blijft in mijn digilijst. Niet in de laatste plaats omdat ik er al een paar leuke contacten en vrienden aan heb overgehouden. Zo bezien had Beatrix het dus toch echt bij het verkeerde eind in haar jaarlijkse tv-babbel. Ik zie net trouwens dat ik ergens de afgelopen dagen de grens van 3.000 getikte tweets ben gepasseerd. Hoppa. Enigeweg: de digitale lawine is gigantisch. Het zal nog een hele toer worden om mijn voornemen tot digitaal minimalisme te realiseren. Voor wie het interesseert: de hele presentatie van Vincent Evers kun je hier bekijken (gratis account nemen als je de presentatie wil neerhalen naar je eigen pjoetert). Beslist de moeite waard.

Ben nu iets meer dan een jaar op zoek naar digitaal minimalisme, maar al wat ik tegenkom is Digitale Maximalisatie.

De volgende tekst kwam ik vanavond weer tegen in een mailtje aan mijn internetvriendin Sis, verstuurd op 22 juni 2003. Bijna 7 jaar geleden alweer. Toen hij (Pieter) en zij (MevrouwPB) er nog gewoon waren, en er nog niets aan de hand was. Toen ons internetgebruik nog niet werd verstoord door bashing malloten en ons dagelijks bestaan nog niet was “verrijkt” met Twitter. Zeven jaar alweer sinds dat mailtje. Time flies. Wat hetzelfde bleef is de volgende levenscursus, die ik ooit in een welhaast grijs verleden van mijn opa mocht ontvangen. Die ik dus in 2003 aan Sis stuurde. Waarom weet ik niet meer. Een richtsnoer voor mijn verdere bestaan, die nog voor geen millimeter aan kracht heeft ingeboet. Die ik nog dagelijks in praktijk probeer te brengen. Komt-ie:

“The proof of the dinner is mostly in its cooking time, where the proof of the pudding is in its eating. The cooking part is the one that interests me most. It means creativity, the best way to feed yourself.”

Was getekend mijn grootvader, die me veel wijze dingen heeft bijgebracht voordat hij aan een overdosis sigaren uit ons leven verdween, nu zeker alweer 35 jaar geleden. Ik denk nog vaak met veel genegenheid aan hem terug en draag zijn voornaam trots als tweede naam.

Of-ie gitaar kan spelen? Dacht het wel…

Al geruime tijd heb ik in de linklijst ter linker zijde een uitodiging staan om een kijkje te nemen op de website van TED (motto: “Ideas Worth Spreading”). TED biedt op hun webzijde een verzameling interessante lezingen over van alles en nog wat met een belangrijk generiek kenmerk: ze zijn boeiend en interessant. Het podium bij TED wordt meestal beklommen door wetenschappers, ideologen (of anti-ideologen), docenten, kunstwereldmensen, literaire hoogstandjes, dat soort volk. Mensen, die echt wat te vertellen hebben. In februari j.l. was daar een opvallende uitzondering: de 12-jarige Adora Svita gaf het volwassen gehoor in de zaal een opmerkelijke visie op kinderen. TED gaf de video van haar lezing een dezer dagen vrij. Adora blogt al sinds haar zevende en liet daar al blijken een opmerkelijke visie op haar bestaan en de wereld te hebben. Nu kreeg ze de gelegenheid bij TED om die visie te delen met een zaal vol hoog-IQ-volwassenen. Ik heb er van genoten en ook wat van geleerd. Ik hoop dat jullie dat ook doen. En dezelfde conclusie willen trekken als ik deed: er is nog hoop voor en met de jeugd van vandaag. Kijk maar.

En als we dan toch Youtuberig bezig zijn: deze kende ik nog niet:

Leuke droogklotenmuziek: Brett Domino, met Justin Timberlake medley:

Dit is een proefpostje met de Audio Player plugin. Het nummer Ashes and Seeds werd gemaakt op 26 juni 2008, de dag waarop MevrouwPB jarig zou zijn geweest. Dat was ze niet, want ze overleed in de januarimaand daarvóór aan de gevolgen van kanker.

Om de zware tijd, die we achter de rug hadden, wat van me af te musiceren maakte ik dit nummer. Trouwe lezertjes hier kennen het wellicht nog wel, want ik heb het hier al eens eerder neergezet. Komt-ie:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(iPhone, iPad)

Dit, waarde lezertjes, wil ik wel in onze woonkamer hebben:

Dat Apple afgelopen week OS 4.0 voor de i-apparaten Feun, Tutsj en Pèd introduceerde (in beta) kon u hier en elders al volop tot u nemen. Vandaag duiken we één van de nieuwe features in: iAd. Nu zit ik -en u waarschijnlijk ook niet- bepaald niet te wachten op reklame. Maar toch is het interessant om de presentatie van Steve Jobs hieronder even te bekijken. In de voorbeeld-iAds die hij laat zien wordt namelijk html5 gebruikt. Zoals bekend heeft Apple een gruwelijke pestpokkenhekel aan Flash, en zet Steve Jobs volledig in op dat nieuwe html5. De voorbeeld-iAds die hij laat zien tonen een beetje van de kracht van dat nieuwe html5. Jobs kon wel eens gelijk krijgen met zijn starre en afwijzende houding jegens Adobe en Flash. Zoals hier al vaker gesteld: het is niet de eerste keer dat Apple een eigenwijs standpunt inneemt en daarin na enige tijd nog gelijk bleek te hebben ook.

En passant legt Jobs ook even uit hoe Apple de advertentiewereld op mobiele apparaten denkt te gaan veroveren. Reken zodadelijk aan het begin van het eerste fimpje maar even mee met de gigantisch hoge exposure-mogelijkheden en -momenten die alleen al het iPhone-platform op dit moment al wereldwijd kan bieden. Onvoorstelbare aantallen, waar de huidige met dalende omzetcijfers worstelende mediabedrijven alleen maar van kunnen dromen.

En Jobs kon nog wel eens gelijk krijgen ook. Wanneer Apple redelijke tarieven gaat hanteren voor iAds-adverteerders betekent dit hoogstwaarschijnlijk het absolute einde van de gevestigde (reklame)media. Mind my words: iAds gaan de reklamewereld veroveren.

En passant introduceert Apple ook nog eens een compleet nieuwe manier van adverteren. Hoe dat in elkaar steekt legt Jobs in onderstaande filmpjes uit. Ook al bent u geen reklameliefhebbert, toch even kijken, zodat u in elk geval weet welke revolutie er -althans volgens Apple- op ons af komt. Bijkomend voordeel voor Apple: de mobiele apparaten van dit bedrijf komen hiermee weer op grote voorsprong op al die andere Android- en weet-ik-veel-deusjes.

Deel 1:

Deel 2:

O ja, mocht u zich afvragen hoeveel winst Apple nou eigenlijk maakt: einde dit boekjaar zit het bedrijf in Cupertino boven op een berg cash van 48 miljard (!) dollar. En daar zijn de te verwachten revenuen van iAd nog niet eens bij inbegrepen. Hier een stukje onderbouwing.

Och, en nu we toch bezig zijn: hier is een goeie samenvatting van de briefing afgelopen week door Steve Jobs over het nieuwe iPhone OS 4.0. En zeg nou zelf: wanneer je dit hebt gezien, dan wil je je toch niet langer behelpen met -ik noem maar een dwarsstraat- Android…:

Apple heeft gisteren het nieuwe OS versie 4.0 voor iPhone, iPod Touch en iPad gepresenteerd. Een eerste beta voor ontwikkelaars wel te verstaan, want de eindversie komt pas in juni of juli uit. Meest opvallende vernieuwing: multi-tasking (eindelijk). Geen Flash (dat heeft Apple kennelijk nu definitief afgezworen), maar inzetten op html5. De Amerikaanse webzijde Engadget toont sinds vanochtend een sneek preview van het nieuwe OS. Het betreft dus de allereerste beta-versie, dus een en ander werkt nog niet helemaal 100%. Wat we te zien krijgen is in elk geval voldoende om een idee te krijgen. Het nieuwe OS krijgt 100 nieuwe functies in de eindversie. Ontwikkelaars krijgen er zo’n 1.500 API’s (zeg maar code-bouwstenen om apps mee te maken) bij.

Nog een handige vernieuwing: mappen waar we groepen programma’s in kunnen samenbrengen. Verder onder meer: de camera krijgt een zoomfucntie, ondersteuning van externe Bluetooth-toetsenborden, een unified Inbox in mail waar -als je dat wil- alle mail uit alle mailaccounts binnenkomt (scheelt een hoop geklik), en Game Center, een nieuw sociaal gaming-platform. Deskundigen verwachten dat Apple met dit nieuwe OS weer een slag gaat slaan en de recente HTC’s en Sony Ericsson’s op het Android-platform weer ver achter zich gaat laten. Nah, eerst maar eens zien, dan pas geloven:

En dan toch nog even over de iPad: Bright.nl heeft tien interessante “Notificaties” over de iPad op de site gezet. Draagt weer bij tot de beeldvorming over de iPad. Hierrrr.

We hobbelen nog even door over de iPad, de jongste loot aan de digitale boom van Apple. Ars Technica, een Amerikaanse testclub die bekend staat om de zeer goed onderbouwde en uitgebreide -en vooral onpartijdige- reviews van nieuwe digidinges, heeft de iPad eens goed onder handen genomen. Alle voors en tegens komen uitgebreid aan bod. Wie nu eens exact wil weten wat de iPad allemaal kan, en op welke terreinen de iPad tekort komt of het laat afweten, doet er goed aan deze review door te nemen.

Ondertussen beginnen ze bij HP ook wakker te worden. Tot nu toe werd slechts met mondjesmaat hun nieuwe Slate den volke getoond. Veel meer dan wat “glimps” werd tot  nu toe niet vrijgegeven. Nu de iPad in de winkels ligt in de VS vond HP het kennelijk tijd worden om wat meer te tonen van hun iPad-concurrent. HP kopieert  daarmee schaamteloos de Apple-marketingstrategie: gedoseerde geruchten verspreiden en zo de hype tot leven wekken. Ach ja, dat zijn we wel gewend van Windoos-makers. HP etaleert de Slate als het apparaat dat alles heeft wat de iPad niet heeft. Klein doch significant detail, dat HP wijselijk niet benadrukt: de Slate heeft een accuduur van 5 uur. De iPad-accu gaat 10 uur mee. Tja… Dit is ‘m dus, de Slate:

Tja, en dan heb je altijd van die idioten die een zojuist aangeschafte iPad meteen maar aan gruzelementen slaan. Motto: onduidelijk:

En uiteraard kon grappenmaker Stephen Colbert (Comedy Central) niet achterblijven:

En ja hoor: het onvolprezen MacFan heeft via een ingewikkelde relatieconstructie toch een iPad via UPS weten te bemachtigen. Dit ondanks het feit dat Apple verzending van iPads buiten de VS vooralsnog heeft verboden. Hoofdredacteur Miro Lucassen toont het ding vandaag vol trots op de MacFan webzijde. Een bespreking volgt nog.

Tja, en ik weet niet hoe het u vergaat, maar als ik een prijzig hebbeding heb gekocht ga ik er voozichtig mee om. Zo’n ding kost per slot van rekening niet een paar tientjes. Een hype onder reviewers tegenwoordig is om een nieuw apparaat aan een stresstest te onderwerpen. Op straat laten vallen, met een scherp voorwerp bekrassen, onder de kraan houden… acties die u en ik wel uit ons hoofd laten met zo’n apparaat, maar die voor de reviewers kennelijk opperst genot opleveren. Zelfs het toch redelijk gerenommeerde MacWorld ging zich vandaag te buiten aan een wel erg in scene gezette stresstest. Want wie gooit er nou een honkbal tegen een aan een muur opgehangen iPad. MacWorld wel, en men is dan nog verbaasd dat het scherm kapot gaat…:

Goed, nog even over die iPad. Wanneer zelfs Thomas Schlijper, de beste fotograaf van Amsterdam en omstreken en al geruimte tijd hier voorzien van een vaste link in de linker kolom, de iPad al omarmt, wat hebben al die Windoos-zeurpieten dan feitelijk nog te mekkeren. Kijk maar (daar aangekomen even wat naar beneden scrollen naar 04-04): http://www.schlijper.nl/index2.html. (Foto bij deze post is van Schlijper himself).

Leuk om te zien hoe een nieuwe digitaal apparaat volop emoties teweeg brengt. Euforie en diepe haat gaan gelijk op. Nieuw? Nou nee. De “oorlog” tussen Windoos-gebruikers en Apple-adepten is al zo oud als de spreekwoordelijke weg naar Rome, en zal wel nooit indimmen. Ik doe daar al sinds de eerste Apple-producten (Apple ][) volop en met veel plezier aan mee, en het heeft me zelfs een ere-titel opgeleverd. In het Windows- en Citrix gebaseerde uitgeefbedrijf waar ik werk sta ik company wide te boek als “Dé Apple-gek”. Dat Citrix op alle mogelijke manieren flexibel en vooral snel-creatief multimediaal werken in de weg staat is kennelijk niet belangrijk voor een uitgeefbedrijf, dat zich wil profileren als multimediaal nieuwsmedium. Tja…

Dat Apple-producten wetenschappelijk onderbouwd door uiterst serieus opererende onderzoekbureau’s zoals het Amerikaanse Gistics (toch bepaald niet de minste op dit gebied) als de beste ROI (Return of Investment) voor werkplek en privé worden aangemerkt is kennelijk wetenschap, die toch vooral niet moet worden aanvaard. So be it. Ik leef me thuis heerlijk uit met Mac-producten die het altijd doen, niet tegen me werken maar met me. Wel eens met Windows onder Citrix gewerkt? I rest my case…

Nu de iPad in de VS te koop is barst de discussiestorm weer in alle hevigheid los. Voorstanders prijzen het apparaat om waarvoor het voornamelijk bedoeld is: easy online experience. Als zodanig is het apparaat door Apple gepositioneerd, niet anders. Een volwaardig netbookvervanger is het niet, en de critici die de iPad als mislukte netbookvervanger de grond in schrijven hebben de filosofie achter de iPad dus niet helemaal begrepen. Kennelijk zien zij even over het hoofd dat bijvoorbeeld de email-vooziening op de iPad prima is, en dat de iPad-versie van iWorks een goed werkend alternatief is voor Microsoft Office. En dat je met iWorks ook MS Word- en MS Excel-bestanden kunt opslaan en bewerken… dat staat voor de Windoos-adepten zo ongeveer gelijk aan blasfemie. iPad een opgeblazen iPod zonder serieuze functionaliteit? Je reinste lulkoek.

OK, er valt best wat aan te merken op de iPad. En die tekortkomingen openen de weg voor andere netbookproducenten die gebruikers, die wel behoefte hebben aan een USB-aansluiting op hun netbook, prima bedienen. Apple heeft het zich daarmee onnodig moeilijk gemaakt en -zo stelde ik laatst- zou zich in dat perspectief bezien zorgen moeten maken over de verkoopcijfers. Een USB-poort in de iPad zou die dreiging radicaal de kop in hebben gedrukt. Maar ja: wat weegt nou zwaarder: een USB-poort op een netbook waar het moeizaam mee werken is, of geen USB-poort op een iPad die zo gebruiksvriendelijk is dat zelfs mijn oma er mee zou kunnen werken (als het goede mens nog had geleefd). Het is maar net wat je belangrijker vindt.

Flash-ondersteuning is ook zo’n discussiepunt. Apple heeft niets op het Flash, omdat het processorkracht vreet en zo buggy is als wat. Apple mikt volledig op de toekomst door de veel stabielere, snellere en uitgebreidere mogelijkheden van HTML5 te benadrukken en te omarmen. Het is niet de eerste keer dat Apple een baanbrekend standpunt inneemt. De iPhone werd in den beginnen ook met de grond gelijk geschreven, maar heeft inmiddels wel het overgrote deel van de smartphone-markt in handen. Ik bedoel maar.

Diverse grote Amerikaanse mediabedrijven gaan inmiddels met Apple mee en hebben sites voor de iPad gemaakt waar HTML5 de hoofdrol speelt. Wie een beetje techno-sjoege heeft van Flash versus HTML5 ziet al snel dat de laatste veel meer potentie heeft. Goed gezien van Apple. Dat we in deze overgangsperiode een aantal websites met Flash op de iPad niet goed kunnen bekijken is lastig, maar niet onoverkomelijk.

PlusPost.nl had vandaag weer zo’n sterk staaltje van “klepel en klok”. Redacteur Frans Weerts liet zich weer eens leiden door zijn ongebreidelde voorliefde voor alles wat Windows heet (dat weet ik want ik ken hem al jaren) en fulmineerde de iPad de grond in. Lees maar. Tja, wie behept is met een voorliefde voor Opeltjes en ander goedkoop vierwielig meukblik zal nooit het genoegen van een BMW of Volvo begrijpen. Wederom: so be it.

Eigenlijk kan ik me er niet meer zo druk om maken. Ik luister dagelijks naar het vrolijke “Boing” van mijn MacBook Pro, om vervolgens niet gehinderd door errors en dll-ellende met tweevingers in de neus die dingen te doen die ik wil doen. En zo zal het me met de iPad ook wel gaan. En als ik al foto’s van mijn MacBook Pro naar de iPad wil overzetten (waarom zou ik…), dan hebben we hier ten huize een prima draadloos netwerk dat dit mogelijk maakt. Ik kijk met veel plezier uit naar de iPad.

Nou, OK, een uitsmijertje dan. David Letterman liet zich gisteren ook weer lekker gaan. Dat hij als pur sang digibiel nog voor geen meter overweg kan met het apparaat (kijk maar eens hoe onbeholpen hij de iPad probeert te bedienen) en kennelijk ook niet de moeite heeft gedaan om de iPad te begrijpen is wel duidelijk… (Het zou wel zo prettig zijn wanneer die muzikant zijn kop zou houden en niet voortdurend volstrekt overbodig door Letterman’s talk zou blaten, maar goed).

Och, waarom ook niet. Die maffe Amerkiaan die van alles in zijn bnlender stopt met als prangende vraag “Will it Blend?” kon natuurlijk niet wachten en stopte een iPad in de blender. Hoe dat verliep kun je hier zien:

Dit, beste niet-iPhone-gebruikers, zie ik een -pakweg- Nokia of -ook maar pakweg- Blackberry nog niet doen:

Vanmiddag gespot bij de lokale telefoonboer, alwaar uw PB een prepaid-kaartje ging halen. De vitrine “Mobiele Telefoons voor senioren”, met daarin jawel: de iPhone! Op dat idee is de marketingafdeling van Apple vast nog niet gekomen. Men klikke kleine kiek voor grote weergave van de plaats delict.

Vanavond zag ik op Twitter bij @janneke74 een link naar deze YouTube-video. Knap gemaakt. Zeg er verder niets over, gewoon even kijken:

Apple moet zich zorgen gaan maken. De met veel bombarie aangekondigde iPad krijgt steeds meer kritiek, en blijkt op tal van punten domweg tekort te schieten. Zoals: geen ingebouwde camera, geen USB-poort (dus geen printer of digitale camera aansluiten), geen hdmi-aansluiting (dus koppelen met een TV is onmogelijk), geen multitasking (in de iPhone al net zo’n zwak punt), en als ik het goed heb begrepen weer zo’n niet-zelf-vervangbare accu. En dat is nog niet alles. Diverse van de standaard apps, die wel met de iPhone worden geleverd, komen niet op de iPad terecht. Omdat ze er nog niet klaar voor zijn. Hallo Apple, zijn jullie de weg een beetje kwijt?

De concurrentie ruikt vanzelfsprekend kansen. Microsoft heeft geleerd van de introductiemethodes van Apple, en lekt nu ook stukjes bij beetjes over hun nieuwe speeltje, de Courier. Engadget heeft er een video aan gewijd. En nog een. Persoonlijk vind ik -afgaand op de video, want meer is er nog niet van de Courier te zien geweest- dat ding er niet uitzien, en de user interface is alweer net zo stroef als we van Microsoft gewend zijn. Werkt tégen je, niet mèt je. Maar goed: verstokte Windows-liefhebbers zullen hier wel vrolijk van worden. Wie in het stenen tijdperk van Windows XP is blijven steken (en dat zijn er heel wat, vaak tegen beter weten in waarschijnlijk) ervaart de Courier als een gigantische sprong vooruit. Tja… valt niet tegen te vechten, dat soort krimpdenkers. Er zijn zelfs webloggers die het ding nu al heilig hebben verklaard: lees maar.

Nee, dan de Slate waar HP deze week mee op de proppen kwam. Dat lijkt er al veel meer op. Alles wat de iPad moet ontberen heeft de Slate wèl aan boord, inclusief multitasking, Flash-ondersteuning en Adobe Air. En het ding ziet er -in tegenstelling tot de verwarrende en onhandige twee schermpjes van de Courier, wèl gelikt uit. Als ik Steve Jobs was, en de Slate wat nauwkeuriger zou bekijken, zou ik me nu toch ernstig zorgen gaan maken…

Eerst even een wervertje van HP:

En dan eentje over de samenwerking tussen Adobe en HP, waardoor Flash beschikbaar komt op de Slate. Hoezo Adobe lui (recente uitlating van Steve Jobs)?

Dat Google overal waar het maar enigszins riekt naar digitaal de vinger (of beter gezegd: de hele hand) in de pap heeft, of wil hebben, is wel bekend. Het wordt pas eng wanneer je je realiseert wáár Google inmiddels allemaal al grip op heeft. En wat ze verder allemaal nog van plan zijn. Deze video van HungryBeast maakt dat in een paar minuten duidelijk…

In juni 2006 plaatste ik deze al een keertje in dit weblog. En vanaaf kwam ik het weer tegen. Vraag me niet waarom, gebeurde gewoon. Toen een protestje tegen de manier waarop de USA denkt overal ter wereld hun stempel op te kunnen drukken. Een attitude die vandaag de dag, ondanks de komst van Obama, nog maar bitter weinig is veranderd. Daarom in de herhaling. Men klikke op klein voor groot.

Buiten doet de wind haar uiterste best een najaarsstorm te imiteren. Binnen woedt de digitale storm onverdroten voort. Hoezo deze tekst? Omdat ik weer eens wat nieuws aan het uitproberen ben. MacJournal. Alom gelouterd met een boel sterren en muizen door de -vooral- Amerikaanse Mac-media (MacUser, MacWorld and the like). Hier in ons kouwe kikkerlandje is MacJournal een niet zo heel bekend digitaal hulpmiddel. En da’s verbazingwekkend: MacJournal kan je op vele manieren helpen de digitale chaos in je Mac te beteugelen. En is ook nog eens een handig hulpmiddeltje om de in MacJournal opgeslagen informatie selectief naar je weblog te kieperen. Zoals ook met deze post is gebeurd. Afijn: het zal u waarschijnlijk volkomen worst wezen, edoch: uw PB freubelt de komende dagen er lustig op los met dit programma. Kon wel eens een blijvertje zijn. Beetje orde in de digitale chaos is altijd welkom. En MacJournal werkt zo lekker samen met van alles en nog wat, waaronder MobileMe en Picasa. Dat belooft nog leuk te worden.

O ja: en mocht u behoefte hebben aan een guitig rondje illegale muziekdownload: de Russische site ProstoPleer heeft zo’n beetje alles aan audio illegaal in huis wat je je maar kunt bedenken. Tot en met Hazes an toe. En in meestal zeer goede mp3-kwaliteit. En nog bloedsnelle servers ook. Dat wordt nog een lastige voor de immer achter de feiten aan hollende audio-industrie, want de initiatiefnemers achter deze site zijn vooralsnog beslist niet van plan gehoor te geven aan dringende verzoeken tot sluiting. De Russen trekken zich over het algemeen sowieso bitter weinig aan van copyrights enzo. Dikke middelvinger naar de hunters van Brein…

Soms kom je op het wijde internot muziek tegen die je raakt. Niet van dat doorsnee en pretentieloze gestamp en gedreun. Of te gelikt commercieel schroefwerk. Nee, muziek die echt mooi in elkaar is gestoken. Waar zorg aan is besteed. Waar hart en ziel in zijn gestoken. Dat hoor je. Dat voel je. Ton Snijders is zo’n componist/muzikant. Hij maakt gewoon wat hij zelf mooi vindt. En mochten anderen dat dan ook mooi vinden, dan is dat mooi meegenomen. Zo ongeveer. Voorbeeldtracks van zijn zojuist uitgekomen tweede CD staan hier. En hieronder een interview met hem.

Hier kunnen ze in Noord-Korea met hun saaie massa-demonstraties nog een behoorlijk puntje aan zuigen…

Na alle irritatie en verbazing over het Haagse gemodder en gesmijt vandaag gewoon iets moois. Niet in de laatste plaats vanwege de prachtig in elkaar gestoken animatieclip. Van onze gevoelige muziekredactrice met fijne speurneus voor moois.

Zin in pakweg 115 uur achtereen video kijken op YouTube? Moet u zeker deze eens proberen: de complete rit van de TransSiberië Express van Moskou naar Vladivostok. Een ritje van maar liefst 9.288 kilometer. Meter voor meter gefilmd met een camera vanuit een passagierscompatiment. Een interactieve kaart laat zien waar je bent, en op die kaart kun je van plek naar plek springen in de route. De video springt dan naar het gekozen punt in de rit. Op de pagina ook links naar beziens- en wetenswaardigheden van plekken en plaatsen langs deze enorme spoorlijn. Kratje bier en paar kilo chips klaargezet? Rijden maar.

Ga er hier niet veel woorden aan vuil maken. Alleen even mijn opperste verbazing ventileren over het feit dat zowel Balkenende als Bos vandaag door hun partij opnieuw als lijsttrekker zijn gekozen voor de komende verkiezingen. In plaats van dat beide partijen de kans (= de val van dit kabinet) aangrijpen om schoon schip te maken worden degenen, die er een grootst mogelijke puinhoop van hebben gemaakt, gewoon weer op nummer 1 gezet. Werkelijk niet te geloven dit. Nu weet ik wel dat, wanneer je op dit moment als eenling probeert een coupe te plegen, dat gelijk staat aan politieke zelfmoord. Moet je dus niet doen. De machtsgreep zou uit de partij als geheel moeten komen. Motto: beste partijleider, nu is het mooi geweest, je hebt al je krediet verspeeld. Maar helaas zijn zowel CDA als PvdA niet in staat om de benodigde acties te nemen. Bij beide partijen is de plaat staal voor de kop angstaanjagend dik. Treurig, uitermate treurig…

Eigenlijk is dat kilometerheffingplan van Eurlings, onze minister van gaten in de weg, kapotte tunnels en fillebevordering, te gek voor woorden. Ronduit een flauwekulplan. Vreselijk ingewikkeld systeem, dat bij voorbaat al gedoemd is te mislukken vanwege technisch falen en dus veel meer kosten dan begroot. Hier wordt weer een ICT-bedrijf een norme bak met geld toegespeeld, dat daarvoor in ruil over een jaar met de mededeling komt dat het allemaal een paar miljoen of miljard duurder wordt dan aanvankelijk gedacht. Wegens technische tegenvallers, misplanning en softwarebugs, of zoiets. U ziet het hele circus alweer ontstaan: melding dat het duurder wordt, kamervragen, verontschuldigingen van de minister (tegen die tijd vast Eurlings niet meer), “Deze problemen hebben we niet kunnen voorzien”. (Bullshit). “We kunnen het niet meer terugdraaien dus voeren we het toch uit.” (Tuurlijk…).

Voelt U ‘m al aankomen? De kilometerheffing gaat tegen die tijd met sprongen omhoog om de veel te hoog uitgevallen kosten weer af te dekken. U en ik kunnen daar straks weer voor gaan betalen. En wedden dat het kastje, dat nodig is om te kunnen registreren, ook door de automobilist betaald moet gaan worden?

En dit alles terwijl het eigenlijk zo simpel kan. Gooi BPM en wegenbelasting eruit, en hef de centjes via de benzineprijs. Net zoals ze dat in Duitsland al jaren met succes doen. Eerlijk systeen: rij je veel, dan betaal je meer. Rij je minder, dan betaal je ook minder. Heffing naar gebruik, want zonder een bezoekje aan de pomp geen autogebruik. Zo simpel is het.

De enorme bak met geld, die de overheid hiermee bespaart, kan gebruikt worden om de pomphouders in de grensstreken te compenseren indien nodig. Of nog beter: zorg ervoor dat de brandstofprijzen in Belgie en Duitsland identiek zijn: is ook dat probleem opgelost. En de enorme bak met geld, die anders zou worden uitgegeven aan een niet-werkend registratiesysteem, kan dan mooi voor andere zaken worden gebruikt. Wegenverbetering, een bevorderingspremie voor winterbanden, een extra stimuleringspremie op de aanschaf van een energiezuinige auto, ik noem maar wat voorbeelden.

Minister Eurlings zou er verstandig aan doen het km-heffingplan per direct in te trekken. Daar zou hij enorm mee scoren, op alle fronten.

Mooie remake van “We are the World”, dat 25 jaar geleden werd opgenomen op compositie van Micheal Jackson die ermee een wereldhit scoorde. Lionel Richie besloot recent het nog eens over te doen, voor Haiti dit keer. En met de top van de hedendaagse Amerikaanse audio-industrie. Dat leverde een uitermate bont gezelschap op in de studio. En Michael zelve werd er ook nog even ingemixed. Het leverde een lekker verteerbaar nummer op:

Zucht…

Komt een man bij de dokter. Zegt de dokter: “U heeft de Ziekte van Ménière. Moet U maar mee leren leven”. Ik dank u zeer, mevrouw de specialist-dokter. En wat betekent dat dan? Dat je voortdurend risico loopt op forse aanvallen van heftige duizeligheid en desorientatie. Dat je driemaal daags chemische troep moet slikken om het risico op aanvallen te verkleinen. Dat je door die troep concentratieproblemen hebt. Dat je van die troep in de loop van de dag zo slaperig wordt dat je ‘s middags domweg een uur op de bank moet gaan liggen omdat je echt niet meer verder kunt. Dat lactose in die troep zit waardoor je hele stoelgangritme in puin ligt, en blijft omdat je driemaal daags die troep slikt. Dat je feitelijk niets meer op full speed kunt doen, omdat anders de ruimte tussen wel of geen aanval erg klein wordt. Dat je stress moet zien te omzeilen. Dat je niet lang ingespannen en geconcentreerd bezig kunt zijn, omdat de boel dan begint te draaien.

Dat je niet lang in drukke of lawaaierige omgevingen kunt zijn. Dat je dus moet zien zo snel mogelijk weer uit de supermarkt te zijn. Of even weg moet lopen wanneer je collega’s met zes man tegelijk in telefoons zitten te praten. Dat je soms maar beter niet in de auto kunt stappen, omdat elke beweging met je hoofd of snelle blik om het verkeer om je heen te kunnen inschatten aanvoelt als een dreigende, veel te snelle draaimolen.

Dat je weliswaar weer voor 50% aan het werk bent, maar in die 50% niet die snelheid of productie kunt halen die je gewend was. Dat dat knap frustrerend is omdat je gewend was quality on time af te leveren. Dat het feit, dat je dat tempo niet meer kunt maken, soms niet of heel moeilijk uit te leggen is aan je omgeving, omdat ze niet weten wat het is om Ménière te hebben. Dat je omgeving het soms domweg niet begrijpt. Omdat ze nog steeds het oude tempo en inzet van je verwachten. Dat ze soms zelfs denken dat je aan het insukkelen bent. Maar dat er gelukkig ook collega’s zijn die het wel begrijpen en je alle ruimte geven om je beperkingen naar een zo werkbaar mogelijk iets te modelleren. Dat je de ene dag hartstikke lekker functioneert, maar de volgende voor geen meter. En dat dat volstrekt onvoorspelbaar is.

Dat je feitelijk geen afspraken meer kunt maken, omdat je domweg niet weet of je op het afgesproken moment wel voldoende mobiel bent, voldoende buffer hebt. Dat het voor je partner ook geen pretje is, omdat zij op dagen dat het minder gaat zo’n beetje voor alles opdraait, en dat dat fors tegen je gevoel voor samen de boel draaiend houden indruist. Dat je dan toch soms tegen beter weten in de honden gaat uitlaten, en je vervolgens aan een hek moest vastklampen om niet om te vallen. Dat je dan godzijdank een partner hebt die het allemaal donders goed aanvoelt en een lieve troostdeken om je heen slaat wanneer je even meer dan genoeg hebt van Ménière.

Dat je zegt, wanneer ze vragen hoe het met je gaat: “Goed hoor”, omdat je niet als zeurpiet te boek wil staan, of even geen zin hebt om voor de zoveelste keer je verhaal te vertellen. Maar dat de werkelijkheid op sommige dagen toch echt heel anders is. Dat je er naar je omgeving toe grapjes over maakt, terwijl er weinig grappigs aan is en je donders goed weet dat deze ziekte voorlopig niet zal verdwijnen. Omdat tegen Ménière nu eenmaal geen afdoende behandeling bestaat, en de ziekte langzaam aan moet uitdoven. En misschien wel helemaal niet zal uitdoven, want ook dat behoort tot de mogelijkheden.

Dat je aan één kant behoorlijk doof bent. Dat in je linker oor een voortdurend concert van gesuis en gepiep klinkt, soms hard, soms wat minder sterk in volume, maar steeds aanwezig. Weg zuiver stereobeeld. Terwijl muziek maken en audio editen een van je passies is. Dat je zelfs het risico loopt om aan de andere kant ook doof te worden. En dat terwijl -ik onderstreep het nog maar een keer om de impact aan te geven- muziek een van je passies is… Dat je gelukkig nog wel hier af en toe stukkies kan tikken, al deed je dat voorheen in een krap half uurtje, terwijl je er nu een uur voor nodig hebt, de noodgedwongen pauzes niet meegerekend. En dat ik dat toch echt blijf doen, omdat ik het verrek me door die Ménière te laten kisten.

Dat, waarde lezertjes, zijn zo’n beetje in grote lijnen de zaken waarmee je te maken krijgt wanneer je bij de dokter komt en met de Ménière-boodschap weer naar buiten loopt. Ik tik deze post niet om medelijden te wekken of zielig gevonden te worden. Daar heb ik een broertje dood aan. Ik tik deze post wel in de hoop dat diegenen, die mij persoonlijk kennen (prive of werk) iets meer begrijpen van de impact, die Ménière op iemands leven heeft. En dan heb ik nog de mazzel dat ik een lichte vorm heb…

Er zijn van die momenten dat je gewoon plaatsvervangende schaamte krijgt vanwege het feit dat je Nederlander bent. Dat winnende wangedrocht van Vader Abraham, met de diepdoordachte titel Shalalie, bezorgt me zo’n moment. Wat een meer dan waardeloos wanproduct. Zonder kop, zonder staart, compositorisch gezien zonder enige vorm van intro (nou ja, op een paar maten gemankeerd draaiorgal na dan) of opbouw. Het hele liedje wordt in tergende inhoudsloze vlakte en in ijltempo afgeraffeld, met hier en daar een obligatie uitrekfase in het tekstmodel: ik hou… ik hou… ik hou van jou. Om er nog enigszins tekening en lucht in te brengen. Man man man, wat een noncreatieve droefenis. Opa Abraham zou zich de ogen uit de kop moeten schamen voor dit wanproduct. Maar dat doet hij vast niet omdat zijn hele oeuvre (op een paar kleine uitzonderingen na) het niveau van een vlakke polder amper te boven komt. Afgemeten tegen dat oeuvre is dit Shalalie zo ongeveer wel het absolute dieptepunt dat onder de de creatief-bekrompen bolhoed vandaan kwam. Kromme tenen, dat krijg ik ervan.

En dan dat meisje, dat opgetogen staat te huppelen met een microfoon onder haar fraaie neus. Sieneke heet ze. Zal best een aardig meiske zijn, ziet er ook leuk uit, maar die microfoon hoort daar helemaal niet te zijn. Want -met alle respect voor wat en wie Sieneke is en verder allemaal kan-: zingen kan ze dus niet. De vibrato die ze af en toe laat horen heeft nog wel enige potentie, maar daar zal nog heul hard aan gesleuteld moeten worden door een zangpedagoog wil dat nog wat worden. En haar toonvastheid is af en toe nou ook niet echt om over naar huis te schrijven. Ik heb ze weliswaar veel slechter gehoord, maar een toppertje-van-nature is Sieneke niet.

Sorry meid, maar zo is het wel. Bij Idols zou je volgens mij in de eerste presentatieronde al vriendelijk doch beslist eruitgekieperd zijn. Met veel lesgeld en technische ondersteuning wordt het nog wel eens wat, want deze jongedame heeft wel een beetje potentie om uit te groeien naar een zangeres van het Nederlandse repertoire. Soort van Marianne Weber. Plus een duetje met Jan Smit of Frans Bauer zit er ooit ook wel in. Maar om haar nu al met dit niveau op een nationaal songfestival te laten staan acht ik -nogmaals met alle verdere respect- echt te hoog gegrepen. En ook potentieel desastreus voor Sieneke zelf. Teleurstelling kan hard aankomen, zeker wanneer je pas 17 bent (als ik het goed heb gelezen is ze inderdaad nog zo jong). Ik hoop dat Opa Abraham daar ook aan heeft gedacht en voor een goede begeleiding heeft gezorgd in geval van een desastreus en dus voor Sieneke gegarandeerd zwaar teleurstellend verloop.

Tot slot: mocht Sieneke ooit het internationale songfestival winnen met dit wanproduct, dan eet ik de bolhoed van Vader Abraham op. Een door de lokale bakker te produceren marsepeinen versie wel te verstaan. En dat is al een hele prestatie, want ik haat marsepein.

[Update 1] I rest my case… [/Update 1]
[Update 2] I rest my case 2… (niet dat ik die bron vertrouw, maar toch… [/Update 2]

Voor wie het nog niet mocht hebben gehoord, hier is Sieneke met Shalalie:

Er is sinds de introductie vorige week veel over geschreven en geblaat: de iPad van Apple. De een vindt het een uit z’n krachten gegroeide iPhone waar je niet mee kunt bellen. De ander ziet er het topgadget van 2010 in en kan niet wachten totdat het ding in de AppleStore verschijnt. En elders zagen we de volgende definitie: een gekrompen MacBook zonder toetsenbord en OSX. We hebben ook al de nodige grappenmakers gezien die de iPad tot op het bot afbreken in wannabee-grappige persiflages op de introductie-movies van Apple. Ach ja, zo ging het ook toen de iPhone werd geintroduceerd, en we weten inmiddels allemaal wel welke positie dat apparaat op de markt inneemt. Het is wellicht verstandig om deze video even helemaal te bekijken. Zeker wanneer je van plan bent een iPad te gaan kopen. Drie Amerikaanse specialisten -en bepaald niet de kleinste jongens op het gebied van consumer electronics- geven hun mening over de iPad. De voors en de tegens, helder op een rijtje gezet.

Dorine Wiersma weer eens heerlijk in de bocht: het lid van Jan Smit…

Marike Stellinga is redactrice bij Elsevier. Ze schrijft over geld. En af toe maakt ze ook een videoblog. Over geld. Haar videoblog van een week of zes geleden trok weinig belangstelling, totdat GeenStijl er vandaag aandacht aan besteedde. En daar vlogen de kijkcijfers omhoog, niet in de laatste plaats vanwege de stelling die ze poneert. In het politieke spectrum zit niet één partij die belastingverlaging tot voornaamste speerpunt in het partijprogramma heeft verklaard. Omdat er -zo menen de politieke strategen- geen kiezers mee te winnen valt. Marike denkt daar heel anders over, maar ziet ook dat de politieke partijen van links tot rechts overheidsboter op hun hoofd hebben. En dus heeft ze een alternatief bedacht, vertaalbaar in een oproep tot het oprichten van een nieuwe partij. Pak ‘m beet de MBP (Minder Belasting Partij). Waarbij zij dan wel een handje wil helpen (kennelijk ambities om de politiek in te gaan?). Het credo luidt: “Belastingbetaler, kom in opstand“.

Dit analyseartikel in PlusPost is mij (als oud-journalist uit het tijdperk van telex, check-check-dubbelcheck en nieuws op straat halen) uit het hart gegrepen. Leest u even mee?

Niets is zo verfrissend als een goed gesprek op de vroege zondagochtend…

Niet iedereen is even tevreden over de nieuwe iPad van Apple. Wie op Twitter zoekt op #ipad komt -naast jubeltonen- nogal wat bedenkingen tegen. Nu is dat geen nieuws, want ook de iPhone werd bij de introductie door velen naar de prullenbak verwezen. We weten inmiddels wel beter, al moet worden vastgesteld dat de iPhone wel wat beperkingen heeft. Maar ach, zo kleeft aan elk apparaat wel een nadeel. Goed, de iPad dus voor velen een teleurstelling. En soms heb je van die mensen, die hun teleurstelling bepaald niet onder stoelen of banken steken, maar er een luidruchtig parodiegedoe van maken. Zoals YouTube-user “midnightblade”, die het inmiddels beroemde en al meerdere malen gebruikte fragment met Hitler in zijn Berlijnse bunker maar weer eens van stal haalde en van passende teksten voorzag:

Voor wie de KeyNote van Apple vanavond moest missen: Apple heeft de complete video van de iPad presentatieshow online gezet. Hier.

Beetje gevolgd? Dat gepruts rond de kilometer-heffing? Genoten heb ik er van de laatste paar dagen. Even resumerend: Eurlings dramt al maandenlang dat zijn km-heffing er moet komen. Heb ik hier eerder al bestempeld als een volslagen krankzinnig en volstrekt onuitvoerbaar (en veel te duur) plan. Eurlings riekt inmiddels alle kritiek als kwalijk geurtje in zijn neus, en zoekt -waarschijnlijk ingegeven door zijn imago-mannetjesputter- een mogelijke uitweg, if needed. En hoppa: daar hebben we de ledenraadpleging van de ANWB. Deze peiling zal -zo zegt Eurlings vol enthousiasme- leidend zijn voor de besluitvorming. Zijn de ANWB’ers teugen, dan kiepert Camilleke zijn plan in de prullenbak, zo verklaarde hij afgelopen week.

Oeps, foutje. Zowat gansch het politieke Haagse spectrum valt over Camilleke heen. De ANWB, die middels een volksreferendum wel even zal bepalden hoe het kabinetsbeleid inzake de km-heffing eruit moet zien? Dachten we van niet, roept de Haagse zandbak in koor. Nu ineens wel een volksreferendum. En dat dan via de kanalen van een automobilistenclub? Herrie in de politieke tent. Hier een aardige analyse van het foute pasje van onze Limbabwaanse minister voor gaten in de weg, files en kilometerchantage. Camilleke onthoudt zich na deze storm van kritiek wijselijk (huh?) van commentaar. En wat zien we vandaag ineens gebeuren: ANWB-opperhoofd Van Woerkom roept via de kolommen van het AD dat “zijn” referendum h.e.l.e.m.a.a.l. niet door Camilleke misbruikt mag worden bij zijn verdere beleidsbepaling.

O? En waarom vullen we dan massaal die tamelijk krom in elkaar gestoken vragenlijst in? Als we al de kans krijgen iets in te vullen, want de webzijde van de ANWB kon dit weekeinde de enorme toestroom maar amper verwerken. Bovendien: de enquête biedt niet eens de mogelijkheid om voor of tegen te stemmen, maar schotelt slechts complexe vragen voor. Hoe dat dan in een “beleidsadvies”  vertaald gaat worden blijft volstrekt onduidelijk. O nee, het is geen beleidsadvies aan Eurlings. Wat dan wel? Gebakken lucht?

En nog steeds zwijgt Camilleke in alle talen, of ik moet iets gemist hebben. Ik denk dat hij zich rot is geschrokken en nu ergens in de bergen van Limbabwe zit te bedenken hoe het toch allemaal zo ver heeft kunnen komen. Twitteraar Ton, volgert van mijn Twitterkanaaltje, vatte de gevolgen mooi samen: Eurlings CDA-kroonprins af. Prachtige soap weer dit…

Wie dacht dat we het in 2009 nu wel zo’n beetje gehad hadden met de über-regelzucht en uitmelkerij door dit kabinet kwam vanochtend bij het lezen der berichten op papier of internot weer behoorlijk bedrogen uit. Want wat lezen wij? Er staat ons nog het nodige te wachten aan inkomensroverij door de staat. Een groepje belastingexperts heeft in opdracht van het Ministerie van Financiën doorgespit en komt tot de conclusie, dat de hypotheekrenteaftrek moet worden verkleind. Handig gespeeld van het kabinet: laat niet-politieke deskundigen (in opdracht van een ministerie, zogenaamd dan he…) nu eens het H-woord uitspreken. Dan komt de stortvloed kritiek bij de experts terecht, en niet in Den Haag. De aloude truc wordt weer van stal gehaald: iets veel erger presenteren dan het straks daadwerkelijk wordt uitgevoerd, zodat het uiteindelijke doel welhaast moeiteloos wordt gerealiseerd.

Dat werkt heel simpel: iemand (in dit geval de experts) laten concluderen dat het heeeeel drastisch anders moet, en dan met een minder ingrijpend plan op de proppen komen, zodat het allemaal wat minder erg lijkt. Succes is met deze aanpak gegarandeerd, dat hebben we in het verleden al wel vaker gezien. En de massa stinkt er steeds weer met open ogen in. Het is ronduit niet te filmen dat deze truc keer op keer straffeloos door dit kabinet kan worden toegepast, en nog met succes ook. Daar is niet alleen het kabinet debet aan, maar ook de media (die dit spelletje klakkeloos meespelen, of er met open ogen in tuinen) en de bewoners van dit land (die inmiddels door alle geregel en bedisselarij zo apatisch zijn geworden dat men niet eens de puf meer heeft om de vinger heftig op deze zere plek te leggen en al blij is met elk minder-erg bericht, ook al worden ze daarmee volledig om de tuin geleid). Ik heb daar een -ouderwetse- term voor: pure volksverlakkerij.

De groep experts laat het overigens niet bij de hypotheekaftrek alleen. De aanslag op uw en mijn inkomen wordt ongekend groot. In zeven “essays” somt de expertgroep een aantal zaken op, die de overheid meer geld moeten brengen (Lees: minder ver moeten laten ontsporen). En U en mij dus minder te besteden laten overhouden:

- het stelsel van inkomstenbelasting en sociale premies moet (weer eens) op de schop. Er moet een vlaktax komen: één tarief inkomstenbelasting voor iedereen. Dat lijkt op het eerste gezicht wel aardig, maar zal -reken daar maar op- uiteindelijk onderaan de streep negatief uitpakken voor iedereen.
- naast dit eenheidstarief komt er een extra aanslag voor de hogere inkomens boven de Balkenende-norm (= 181.000 Euro). (Op zich al betreurenswaardig dat deze wanpresterende politieke brekebeen voor zijn bestuurlijk gestuntel zo’n enorm bedrag ontvangt). Dat lijkt op het eerste gezicht een goede zaak, maar kan ook zeer negatief uitpakken. Zij (en dan bedoel ik de eerlijke ondernemers, niet de graaiende bankiers) die nu nog keihard werken en soms meer dan 60 uur per week aan de slag zijn kunnen er zomaar genoeg van krijgen om zich voor de staat een slag in de rondte te ploeteren. De kans is redelijk groot dat ze het bijltje er bij neergooien en het wat rustiger aan gaan doen. Want wie wil zich nou een rondje moe werken om vervolgens het grootste deel van de verdiensten door te sluizen naar de staatskas… Weg extra inkomsten voor de staat, plan in dit segment bij voorbaat al mislukt lijkt me zo.

- de groep vindt ook dat sparen voor het pensioen duurder moet worden. En dat moet dan door het mes te zetten in de pensioenaftrek. Fijn… wie zo slim is geweest om met wat goede regelingen zich te verzekeren van een fijne oude dag komt straks bedrogen uit.
- het lage BTW-tarief van 6% moet worden afgeschaft. Dat heeft direct stevige invloed op ons dagelijks uitgiftepatroon.
- de BTW-aftrek voor onderwijs en zorg moet eruit. En ook voor overheden (dat scheelt weer, nietwaar?). Ach ja, onderwijs en zorg zijn kennelijk  nog niet onvoldoende uitgebeend.
- de zelfstandigenaftrek moet drastisch omlaag. O, da’s ook slim zeg. De zelfstandigen hebben het kennelijk toch nog te makkelijk…
- er moet worden gesnoeid in het spaarloon. Een echt motiverend voorstel…

Zo, dat is het dan wel zo ongeveer. Dit alles laat natuurlijk onverlet alle andere verhogingen, die in 2010 ongetwijfeld weer op ons af komen. Via lokale en provinciale overheden, via diensten en instellingen, via prijsverhogingen, via extra belastingen die door het immer prutsende Den Haag nog wel weer zullen worden bedacht (frisse lucht tax, vleestax, stoeptegeltax, brommer- en snorfietstax (zeker nu blijkt dat de verkoopcijfers van brommerts en snorfietsen explosief stijgen, omdat steeds meer ouderen zo’n ding kopen en de auto laten voor wat-ie is), papiertax, mobiele telefoon-tax… bedenk er zelf nog maar een paar. Grote kans dat ergens in 2010 blijkt dat deze onzinnigheden nog realiteit worden ook. (Wat zegt U? Vleestax-voorstel ligt er al? O ja, da’s waar ook. Ik bedoel maar).

Al deze maatregelen moeten voorkomen dat de overheidsfinanciën in de komende jaren ontsporen. Herstel: niet verder ontsporen. Ja, zo staat het er letterlijk. Voilà: eens te meer wordt hiermee duidelijk wie achter de schermen de opdrachtgever en regisseur voor dit onderzoek is geweest. Juist, het kabinet. Het is zo doorzichtig allemaal, maar wanneer worden we nu eindelijk een keer wakker?

Wie geinteresserd is in de ontwikkeling van creativiteit in relatie tot de nieuwe digitale middelen, die ons ter beschikking staan, doet er goed aan dit artikel met bijbehorende video in PlusPost van 10 januari j.l. even door te nemen. Een haarscherpe analyse van de verkeerde perceptie, die de nog steeds klassiek denkende audio- en video-industrie heeft ontwikkeld ten aanzien van digitale (re)creativiteit. Dit alles haarscherp neergezet door Lawrence Lessig, die onlangs een eredoctoraat ontving van de Universieit van Amsterdam. Je moet er even voor gaan zitten, maar het is zeer beslist de moeite waard. Het opent je ogen wanneer je behoort tot de groep, die bezig is met het scheppen en/of consumeren van digitale content. Het feit dat je dit hier leest maakt je automatisch lid van deze groep.

De bestuurlijke staat van dit land is hedenochtend -na de tenen krommende vertoning tijdens het Irakdebat van gisteravond en afgelopen nacht- zo mogelijk nog treuriger dan het sombere weerbeeld deze ochtend…

Met de ontkennende en stoicijns-Zeeuwse strapatsen van minister-president Balkenende, gisteren tijdens de ontvangst van het Irak-rapport, is het absolute dieptepunt rondom deze MP wel zo’n beetje bereikt. Keer op keer immers laat hij zien geen echte leider te zijn, maar een middle-of-the-road-man. Zijn hele lichaamshouding en -taal straalt dit uit. Denk nog maar eens terug aan de broekie-houding tijdens zijn aanklopje bij Bush bij de VN, jaren geleden. JPB kroop zo ongeveer onder de vergadertafel en likte de zolen van Bush met graagte. Terwijl Bush Balkenende zo ongeveer amper zag staan, en totaal niet-geinteresseerd de andere kant op keek (zie foto). Een tafereel dat ruimte gaf voor plaatsvervangende schaamte.

Het typeert Balkenende ten voeten uit. Zichtbaar ongevoelig voor omgevingsfactoren dendert hij zijn gedachtengoed achterna, daarbij niet gehinderd door enig gevoel voor nadelig effect. In alle politieke windjes en stormen manifesteert Balkenende zich slechts door gebakken lucht-retoriek te bezigen en probeert hij koppig-Zeeuws zijn gelijk te halen. Ook al ziet een blinde van honderd meter afstand dat wat hij staat te oreren blabla-taal is, voor geen ene meter klopt, geen helder standpunt bevat, of -erger nog- bepaald niet bijdraagt aan een oplossing.

Zijn recente oproep aan het volk om het stoepje sneeuwvrij te maken sloeg werkelijk alles qua minkukeligheid. Mijn verbazing en ergernis hierover pende ik hier al eerder neer. Wie stoepje vegen verbindt met de zware term maatschappelijke verantwoordelijkheid begrijpt volgens mij bitter weinig van hoe het er in de Nederlandse samenleving momenteel voor staat. Het lachertje werd helemaal compleet toen het AD datgene deed wat ik al had gesuggereerd en constateerde, dat zijn eigen stoepje allesbehalve sneeuwvrij was.

Dit is natuurlijk maar een onbenulligheid vergeleken met wat gisteren gebeurde, maar het is wel tekenend voor de man. Vanuit zijn geloofsvisie oreert hij de ene betweterige volzin na de andere, maar verzuimt vervolgens om zich aan de zelfopgelegde regels te houden. En ook verzuimt om ook maar enige boodschap te hebben aan de gevolgen van de volzinnen-onzin, die hij uitkraamt. Ik kan dit niet anders duiden dan typisch gerefo-gedrag. En ik doe die constatering niet zomaar, maar vanuit een lange ervaring met gerefo’s die er keer op keer blijk van geven het zelf niet zo nauw te nemen met de door hen gedebiteerde regeltjes en overtuigingen.

Enigeweg. Na JPB’s optreden van gisteren kan m.i. slechts één conclusie worden getrokken: s-man’s geloofwaardigheid is tot het absolute nulpunt gedaald en zijn rol is nu toch echt wel uitgespeeld. Ik vrees echter dat Balkenende zich dat nog steeds niet realiseert. Ik vrees zelfs dat het nog een slagje erger is en heb zomaar het idee dat één woord absoluut niet meer in Balkenende’s woordenboekje voorkomt: geloofwaardigheid. Wie een gedegen onderzoek als dat van de Irak-commissie in een paar zelfvoldane zinnen van tafel veegt breekt het fundament onder zijn geloofwaardigheid volledig af.  Voor een gereformeerde Zeeuw lijkt me dit een enorme kwelling. De vraag blijft alleen of hij dit zelf wel in de gaten heeft, koppig als hij is. Ik vrees deze week nog een verbluffend toneelstukje Zeeuwse gerefo-kokervisie…

Goed. Wat mij betreft is de deur nu echt potdicht. Wekenlang hoor of zie je helegaar niets of nauwelijks iets van ‘m. Zelfs niet wanneer een Nigeriaan vanaf Schiphol vertrokken er bijna in slaagt een vliegtuig op te blazen. Het hele kabinet, de minpres incluis, hult zich dagenlang in stilzwijgen. Ernstig. Wel zie ik dat JPB ergens bij een treurende geitenhouder koffie in de keuken drinkt. Mooi gebaar, dat wel, maar er zijn volgens mij wel dringender zaken in dit land die JPB’s aandacht vragen. En wat doet onze gerefo-minpres vandaag? Een grootse daad! Hij maant het volk om het stoepje te vegen. Echt waar? Ja, echt waar: hier, lees maar. Heb er de grootst mogelijke moeite mee om hierbij nog een passende kwalificatie te verzinnen. Dit is van een zo ongelooflijk grote domme knulligheid, dat daarbij vergeleken een doordrenkte spruitjesgeur nog riekt naar frisse limoenen (of zoiets). U vat ‘m wel denk ik. Verscheidene politieke analysten hebben de incompetentie van dit kabinet plus minpres wat mij betreft al wel afdoende aangeduid. Mag ik nu dan nog even kwijt dat ik het nu toch echt helemaal gehad heb met die man…? Daarnaast draag ik deze actie met stip aan voor het Grootse MinkukelMoment 2010.

[Edit] Kan iemand even gaan kijken of het stoepje bij De Balk wel geveegd is? [/Edit]

[Edit] Maandag 11 januari: het AD is maar eens een kijkje gaan nemen of Balkenende zijn stoepje wel heeft geveegd. Niet dus. I rest my case… [/Edit]

Waarom het hier wat stillekes is de laatste tijd? Aswege dat uw PB druk bezig is om zijn ziekte van Ménière onder controle te krijgen. Van Ome Specialist een partij pillekes gekregen (Betahistine), waarmee de voortdurende duizeligheid de kop moet worden ingedrukt. Sinds gisteren begint dat te werken. Niet langer strompelt uw PB door de hut, zich vasthoudend aan muur, tafel en stoel. Potdikke, da’s best lastig moet u weten. Veel willen doen, maar feitelijk helemaal niets kunnen. Zelfs een stukje tikken voor dit weblog behoorde zo ongeveer tot de onmogelijkheden. Redactiecompaan Pennetje neemt hier af en toe waar, maar is feitelijk in zijn buitenland veel te druk om zich met dit weblog te bemoeien. Enigeweg: met deze dienstmededeling hoop ik de “radiostilte” alhier enigszins te hebben geduid. Op naar een bestaan zonder wiebeligheden!

De redactie van PBDoetMee wenscht alle reguliere en passerende lezertjes een gelukkig en gezond 2010. Verder wenscht de redactie:

- de voltallige bemensing in politiek Den Haag (en dan vooral het kabinet) veel meer daadkracht, meer wijsheid dan in 2009 het geval was. En voor de Tweede Kamer vooral veel minder debatgezever over volstrekte onbelangrijke zaken (er is alle reden tot actie lijkt me zo…),
- dat Eurlings’ kilometerplan met de grond gelijk wordt gemaakt,
- dat de mafkezen die hypotheekaftrek omver willen gooien snel van het politieke toneel zullen verdwijnen,
- dat de banken, die in eerste instantie de kredietcrisis hebben veroorzaakt, niet langer hun handjes ophouden maar de door hen veroorzaakte misere financieel gaan compenseren (kan makkelijk: geen bonussen uitkeren en dat geld verdelen zodat iedereen er wat aan heeft),
- dat de NS en ProRail als losse en langs elkaar werkende clubs worden opgeheven en één nieuwe railvervoerder ontstaat die de boel wél goed weet te regelen,
- dat de volstrekt uit de hand gelopen regelzucht en bureaucratie (en dan niet alleen bij de overheden, maar bij zowat elk denkbare instantie en bedrijf) weer tot normale proporties wordt teruggebracht of -beter nog- wordt uitgebannen,
- dat de zorg voor oudere mensen (in wooncentra en in de thuiszorg) weer op normale wijze met gevoel kan worden verleend en niet op basis van budgetminuten, tijdpasjes en behoefte-indicaties (de volstrekte idioten die dit allemaal bedacht hebben dienen per direct te worden ontheven uit hun functies),
- dat fundamentalisten radikaal (sic, daar zijn ze toch al goed in) tot inkeer komen en inzien dat hun buitenproportioneel gedoe uiteindelijk toch geen zoden aan de dijk zet en nergens toe leidt,
- dat Kwien Bea een Twitter-account neemt om zo tot de ontdekking te komen dat digitale communicatie toch wat anders in elkaar steekt dan Jan Peter Balkenende haar voor haar kersttoespraak heeft ingefluisterd,
- dat de jongens en meisjes van PowNed erin zullen slagen iets echt aparts neer te zetten en niet spoorslags zullen vervallen tot regulier omroepgedrag,
- dat al die idioten, die menen dat geweld en oorlog een oplossing bieden, zich gaan realiseren dat ze niet alleen het leven van anderen naar de ratsemidee helpen, maar ook dat van henzelf,
- dat diegenen, die in 2009 een zwaar verlies emotioneel hadden te verwerken, in 2010 weer een paar stapjes vooruit kunnen maken, hoe moeilijk dat ook is,
- en tot slot dat het maar snel voorjaar wordt want wij hier zijn de winter nu al echt meer dan zat.

Redactie PBDoetMee.

We sluiten deze wel erg druilerige dag af met een gebbetje. Op Twitter heeft uw PB hedenavond de WorldWide Twitter FireWorks gestart. Zomaar, omdat het kan. Bedoeling: zo veel mogelijk twitteraars zo gek krijgen een tweet te plaatsen met de hashtag #worldwidetwitterfireworks erin. Geen idee of het wordt opgepikt. Zou wel leuk zijn. Wordt vervolgd (hopelijk). Hier…

Sinds het grijze begin van de email stuur ik elk jaar al onze vrienden en bekenden een digitale kerst- en nieuwjaarswens. In de oertijd van bulletin board systems, ARPA-net en het ontluikende internet waren dat simpele tekstmailtjes met zo’n tekst-kerstboompje erin. Sinds 1998 zijn het wensen met een PhotoShopje uit ons leven erbij. Zo ook dit jaar. Een waslijst mailadressen. Met eentje ertussen die ik eind 2007 voor het laatst een kaartje had gestuurd. Hoorde ik niets op terug. Ook eind vorig jaar niet. Dit jaar dacht ik: kom, ik probeer het nog één keer, misschien dat ze nu wel reageert.

De reactie kwam. Van haar man Michael. Gudrun blijkt in de zomer van 2007 zelfmoord te hebben gepleegd. Een schokkende gebeurtenis, die totaal aan mij voorbij is gegaan. En deze week dus als een bommetje mijn mailbus binnenviel. Gudrun, haar man en dochtertje (17 inmiddels) kenden wij van een camping in Zuid-Duitsland begin jaren ’90, en sindsdien hadden we mailcontact gehouden. Niet heel erg veel, maar wel zo af en toe vertelden we elkaar over waar we mee bezig waren. Ik met mijn muziek, en zij met haar schilderkunst. Ze vond mijn muziek mooi, en ik genoot van haar superbe schilderkunst. Een van haar schilderijen sierde een tijdje het logo van dit weblog.

De kleine mailstroom hield midden 2007 op. Omdat ze -zo dacht ik- waarschijnlijk te druk was met haar schilderijen en tentoonstellingen. En ook ik schreef niet meer omdat ik de handjes vol had aan de ziekte van MevrouwPB. Sinds deze week weet ik dus waarom ik geen mails meer kreeg…

Moeilijk te begrijpen, zoiets. Gudrun herinner ik me als een vrolijk en intelligent wezen, dat prachtig kon schilderen. Haar werk is nog steeds online te zien: http://www.gudrun-maria-hinz.de/. Je vraagt je af wat er dan in vredesnaam tussen die jaren ’90 en de zomer van 2007 is gebeurd waardoor iemand zichzelf het leven beneemt. Er gaapt een groot gat tussen het beeld van een levendige, vrolijke, zelfbewuste, artistieke vrouw in de jaren ’90, en het bericht van haar zelfdoding in 2007. Onwezenlijk. Ongrijpbaar. Niet te bevatten.

Omdat het kennisgat waarschijnlijk nooit zal worden gedicht (het contact beperkte zich tussen Gudrun en mij, met Michael had ik geen contact tot deze week) zal ik me Gudrun blijven herinneren als die levenslustige, vrolijke kunstenares uit de jaren ’90. Met een groot en ongrijpbaar verschil: ze schildert niet meer.

Inmiddels bijna traditiegetrouw rond deze tijd: het Grote PBDoetMee KerstCam Overzicht. Hierrr. En: ik denk nog vaak aan dit voorvalletje uit 2005. Vier jaar geleden alweer, toen de wereld van PB er nog geheel anders uitzag. Intimi weten wel wat hiermee wordt bedoeld. En deze trouwens ook, in december 1998, in Milaan. In mijn geheugen gegrift om er nooit meer uit te verdwijnen. Prachtig was het. Pb wenst alle trouwe lezertjes en andere ongeregeld passantengespuis hele fijne kerstdagen.

[Edit] De harpiste uit het Milaan-stukje heette Luisa Prandina. Via de plaatjeszoekert van Google vond ik haar vanavond terug. Inderdaad: dit is de harpiste die me zo lieflijk bedankte voor mijn “Thank you”. Toch wel indrukwekkend hoe internet een gezicht van 11 jaar geleden weer voor je tevoorschijn tovert. O, kijk, ze heeft een eigen webzijde.[/Edit]

Een vrolijke uitsmijter van deze woensdag:

De OV-Chipkaart groeit gestaag maar zeker uit tot het Nationale Lachertje. We noemen een paar zaken. Knalroze palen, die welhaast onvindbaar staan opgesteld, en de helft van de tijd hun werk niet doen. Tarieven die de pan uitvliegen en het reizen met het openbaar vervoer in sommige gevallen met tientallen procenten duurder maken. En nu was dat reizen per OV al niet bepaald goedkoop. Totale onduidelijkheid over wanneer het opstaptarief (dit is op zich al een lachertje) nu wel of niet van kracht is. En ga zo maar even door. De verantwoordelijke in Den Haag, inmiddels veelal aangeduid als Tineke Faalinga, blijft stoïcijns verklaren dat de invoering van de chipkaart een groot succes is. De OV-reiziger denkt daar inmiddels geheel anders over. Webwereld heeft vandaag een prima artikel van de hand van Brenno de Winter, waarin de 25 faalpunten van het OV-chipsysteem haarfijn op een rijtje worden gezet en uit de doeken gedaan. Beslist even lezen, is de moeite waard en kan ulieden een hoop geld besparen. Hier. Conclusie: er klopt geen hout van dat hele systeem. Mijn conclusie daarbij: autorijden is inmiddels in veel gevallen een stuk goedkoper…

Deze kwam afgelopen Sinterklaasavond op mijn pad. Iemand had ernaar gelinkt, ik klikte erop, en wham! Schot in de roos. Zo mooi. Op 0:44. Ik had ‘m al eens eerder gezien.

Toen vond ik ‘m al prachtig. Maar de impact van deze keer was vele malen dieper. Dat-ie nu uitgerekend op Sinterklaasavond weer mijn pad moest kruisen… Gelukkig kon ik het delen met  ViendinPB. Het was mooi, dat delen. Een klein en volkomen onverwacht Sinterklaaskadootje van MevrouwPB, die komende januari alweer twee jaar geleden haar strijd tegen kanker verloor. Ze was weer heel even bij me…

Raoul Heertje gaat heerlijk uit zijn dak over de totale nitwitvertrutting in Nederland (vanaf 02:18). I couldn’t agree more…

Stelling voor de Sinterklaasavond, opgetekend uit de mond van VriendinPB: “Je bent niet goed snik wanneer je met dit druilerige pestweer iemand gaat spelen die niet bestaat”.

Al fladderend door weblogland en YouTube kom je soms van die pareltjes tegen die blijven hangen. Waar je weer een beetje vrolijker van wordt. Zo van: ja, het kan nog steeds, origineel lekker bezig zijn. Een  nieuw creatief lichtpunt zetten in deze samenleving, die -zo lijkt het soms wel- alleen nog maar van rottigheid, ellende en depressie aan elkaar hangt. Wende is er zo eentje. Om eerlijk te zijn had ik nog niet eerder van gehoord. Dat ligt volkomen aan mij, want ze timmert al een poosje flink aan de weg weet ik nu. Nu ken ik haar dus wel, en ze blijft beslist in mijn kop hangen. Kijk maar:

Wende heeft ook een webzijde. Hier.

Weer zo’n handig Tweetfoefje: TweetBackup. Maakt dagelijks een backup van je getweet. Die backup kun je vervolgens naar je eigen pjoeter halen in Text-, XML- en HTML-formaat. Kun je nog eens teruglezen wat je allemaal voor zinnigheden en nonzinnigheden de Twitter-sphere in hebt gekieperd. Tot mijn niet geringe schrik blijk ik, sinds ik in mei dit jaar begon te Twitteren, inmiddels 1730 tweets te hebben geproduceerd. En dan ben ik nog niet eens zo’n twitteraar die er vele tweets per dag uitsmijt. Eentje meestal, soms een paar meer. Dat zijn er toch een paar meer dan ik had ingeschat. Enigeweg: hier kun je een account nemen. Gratis.

Dit wil ik wel in onze woonkamer: een interactieve tafeldigidinges.

Leuk idee, dat Waze. Met z’n allen al rijdend en volledig automatisch een wereldwijd altijd actuele wegenkaart bouwen. En ondertussen file-informatie doorgeven en oppikken, ook al volledig automatisch. Plus elkaar waarschuwing voor vileine flitsers van Hermandad. In de USofA noemen ze dit hele gedoe “Crowdsourcing”. De gebruikers maken het, en maken er vervolgens ook gebruik van. Waze was er dus al in de USofA, maar sinds vandaag ook wereldwijd beschikbaar. De mobiele applicatie dat is, die je nodig hebt om aan Waze te kunnen meedoen en bijdragen.

Hoe werkt Waze? Simpel. Zet de applicatie aan als je autorijdt en op basis van jouw snelheid en die van andere Waze-gebruikers informeert Waze anderen dat jij in de file zit of hoe jij een file kan vermijden. Daarnaast kan je zelf flitslocaties, wegwerkzaamheden en andere informatie doorgeven. Tegelijkertijd kan je helpen om de kaart te verbeteren door je traject te loggen met GPS als je ergens rijdt waar Waze nog geen kaart heeft, of door op de Waze website de kaart aan te passen. Daar wordt een geheel nieuwe hobby geboren: online kaarten bijwerken. Of verzieken, want ook dat zal wel weer gebeuren, helaas.

De applicatie is inmiddels beschikbaar voor zowat alle mobiele platforms, waaronder de iPhone. Downloaden kan hier. Op de Waze webzijde staat ook een prima uitleg-dinges.

Vandaag uw welwillende aandacht voor twee websites vol bewegende beelden,beiden met een historisch tintje. Nummertje een: dipity.com. Nieuwsdossiers geplaatst op een tijdlijn. Zeer de moeite waard. Hier. Nummertje twee: de schitterende serie van de NPS: De Oorlog. Compliment voor de makers. Hier.

Godmiljaar! (Om met Kabouter Wesley te spreken). Het Kabinet Regelzucht en Bedilneurose heeft weer een maatregel bedacht waar we met z’n allen mee te maken krijgen: kilometerheffing. Dat gedoe begint in al in 2012, dan betalen we gemiddeld 3,0 Eurocent per kilometer (een dubbeltje). Gemiddeld: zwaardere auto’s en meer CO2-spugende mobielen betalen dus meer. En daar blijft het niet bij. Stapsgewijs loopt de prijs op naar (alweer gemiddeld) 6,7 Eurocent in 2018. Wegenbelasting en BPM vervallen. Dat klinkt interessant, maar veelrijders zijn de klos. En veelrijders zijn niet per definitie plezierrijders, maar harde werkers die elke dag voor de baas naar het werk rijden (en die heffing vast niet door de werkgever vergoed krijgen). Komt nog bij dat bovenop dit basistarief ook nog eens een spitstarief wordt geheven voor structurele knelpunten en potentiële sluiproutes. Kortom: hoe U ook rijdt of keert, betalen zult U. En al helemaal wanneer U des ochtends naar de werkplek moet tuffen.

En dat alles piekfijn geregistreerd dankzij een GPS-apparaatje, dat in elke auto wordt gemonteerd, en bijhoudt wanneer en waarheen U rijdt. Total control op uw niet-openbaar-vervoer mobiele doen en laten dus. Godmiljaar! De regel- en bedilzucht van dit gristen/gerefo-kabinet loopt nu toch werkelijk de spuigaten uit. RTL Nieuws bracht het besluit vanavond naar buiten. Hier.

De VVD vindt het systeem onuitvoerbaar omdat invoering 4 miljard Euro, en het maandelijks versturen van alle rekeningen 1 miljoen Euro per maand gaat kosten. Maar dat wil het kabinet niet horen: doorduwen dat plan is het devies. Eurlings, die rare Limbabwaan met overmatige dadendrift, moet en zal scoren op dit hoofdpijndossier.

PB-voorspelling: de vermeende voordelen, die nu geschetst worden (“Veel automobilisten zijn goedkoper uit”, roept  Eurlings bijna kraaiend van plezier) , zullen binnen de kortste keren om zeep zijn geholpen door tariefsverhogingen, veroorzaakt veel te dure ICT-aanbestedingen voor de systemen die dit allemaal moeten gaan doen, of door tegenvallende inkomsten, enzovoorts. Waar hebben we dat meer gehoord… l’Histoire se repete…

Wanneer leren die naar roem en resultaat smachtende zandbakkleuters daar in Den Haag nu eens van eerder gemaakte fouten… Nooit, vrees ik. En U en ik betalen straks de vette rekening.

Nu is uw PB toch echt wel van de iPhone. Maar deze nieuwe LG BL40 is toch ook wel een snoepie om te zien. Mooi design. Hier. En hier.

YouTube heeft er weer een interessante bewoner bij: Kabouter Wesley. Een klein, irritant maar toch leuk opgewonden standje. In korte tijd razend populair. Bedacht/getekend/gestemd door Jonas Geirnaert. Hier. Interview met de maker: hier.

Goede analyse van mede-weblogger Ton: “Vergelijkenderwijs of vergelijkenderdom”. Hier.