Planning…
Een poosje terug deed ik hier al melding van alle herverbouwingsradiolawaaigedoe rondom onze woning. Welnu: we dachten er inmiddels wel een beetje te zijn. Maar nee, die hoop blijkt net zo ijdel als het twee maal winnen van de jackpot in de Staatsloterij. Want wat nu weer? De Rijksweg tegenover ons woonstekje wordt op de schop genomen. En hoe. Asfaltschrapers, draglines, bulldozers. waterpompen… je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt ingezet. vanaf des ochtend rond 07:00 uur wel te verstaan. Doelstelling: er komen versmallingen in de weg, opdat de weg niet langer kan worden gebruikt als alternatieve racebaan. En er komt een betere oversteekplaats voor het jongvee van de gezellie startersfamilies in het nieuwbouwwijkje aan de andere kant van de Rijksweg. Twee goede ontwikkelingen, dat dan weer wel. Maar had dat niet in één keer gekund allemaal?
Want wat bleek gistermiddag: ook het fietspad langs die Rijksweg moet worden geherverbouwd vanwege te ingewikkelde infrastructuur alsmede verkeers-onoverzichtelijke situatie, of zoiets. Het fietspad doet al 26 jaar prima dienst zonder dat hier ook maar een keer een ongeval heeft plaatsgevonden. Maar nee: d’één of andere vermoedelijk zojuist afgestudeerde prutsplanoloog moet waarschijnlijk een goede beoordeling bij zijn baas halen, en heeft een fántástísch plan bedacht: de fietspadingang naar onze wijk wordt 15 meter verplaatst. Jawel, een hele vooruitgang. Dat daar onze parkeerplaatsen waren heeft de planoloog kennelijk even over het hoofd gezien…
Een verandering ook waarvan de gemeente ons voor het gemak maar even niet op de hoogte heeft gesteld. Voor het gemak worden dus ook zomaar een paar parkeerplaatsen gekeeld. Zonder enige vorm van info vooraf. Foutje van de gemeentevoorlichting, vermoeden we, want dat gebeurt in ons dorp wel vaker. De voorlichtingskip/haan die ten gemeentehuis zijn/haar kunstje vertoont hebben we nog nooit kunnen betrappen op efficient communiceren. Een lokale kritische partij wees er begin deze week nog op dat op donderdag 8 september in het lokale weekpapier werd aangekondigd, dat op maandag 12 september de werkzaamheden zouden beginnen, en dat de buurtbewoners tot woensdag 14 september de tijd hebben om bezwaren in te dienen. Ik verzin het niet…
Een interessante verrassing dus, dat fietspadgedoe. En u raadt het al: het stuk bestrating, dat vorige week na de eerdere werkzaamheden weer keurig netjes was gelegd, werd gisteren net zo vrolijk door werknemers van dat andere wegenbouwbedrijf weer compleet uit de grond gerukt en op een hoop gegooid. Staaltje voortreffelijke planning…
De buurman van twee voordeuren verderop heeft de uitvoerder vanochtend toch maar eens gevraagd of er dan tussen die verschillende wegenbouw- en kabellegbedrijven geen overleg wordt gepleegd. Zodat de boel planmatig gesproken wordt gestroomlijnd en maar één keer overhoop hoeft. Het antwoord was ontluisterend: “Nee. Da’s veel te ingewikkeld. En bovendien: wanneer we daar aan beginnen vallen veel werkzaamheden weg, en die betekenen wel inkomsten voor ons. Wanneer we alles zouden coördineren verdienen we er veel te weinig aan…”.
Pardon? Hij zei het echt. Interessant. Een dezer dagen maar eens bellen met de afdeling gemeentewerken en vragen waarom de gemeente al die extra kosten zomaar accepteert. En daarna even een telefoontje naar onze favoriete lokale politieke bobo. Kan nog een leuk raadsdebatje opleveren…
O ja, ook leuk. Er staat inmiddels een volstrekt onbegrijpelijk woud aan omleidingsborden rondom onze woonwijk. Menig weggebruiker begrijpt er geen bal, volgt de verkeerde letterborden, en rijdt zich vervolgens klem aan het einde van onze straat, bij het begin van het oude fietspad. En dat niet met 1 auto tegelijk, nee, regelmatig een heule stoet. U kunt zich voorstellen welke hilarische taferelen dat gekeer en geklungel oplevert. En dan die dame in dat 45km pruttelding, dat aan het begin van de werkzaamheden alle borden negeerde en pardoes alsmede doodleuk met haar prutteldoosje de wegwerkzaamheden inreed. Om vervolgens met veel pijn en moeite zich nog verder klem te rijden tussen de vrachtwagens en asfaltmachines van de wegwerkers. Hilarisch.
Ook handig: aan de ene kant van de straat een bord plaatsen met de mededeling dat het doorgaande verkeer is gestremd. Maar aan de andere kant van de straat niet. Hopla, ook weer goed voor de nodige onduidelijkheid, kerende en klemgereden auto’s.
Kortom: met de wegwerkzaamheden in ons dorp is het qua aansturing al net zo rot gesteld als met de Euro…







Beetje gevolgd? Dat gepruts rond de kilometer-heffing? Genoten heb ik er van de laatste paar dagen. Even resumerend: Eurlings dramt al maandenlang dat zijn km-heffing er moet komen. Heb ik hier eerder al bestempeld als een volslagen krankzinnig en volstrekt onuitvoerbaar (en veel te duur) plan. Eurlings riekt inmiddels alle kritiek als kwalijk geurtje in zijn neus, en zoekt -waarschijnlijk ingegeven door zijn imago-mannetjesputter- een mogelijke uitweg, if needed. En hoppa: daar hebben we de ledenraadpleging van de ANWB. Deze peiling zal -zo zegt Eurlings vol enthousiasme- leidend zijn voor de besluitvorming. Zijn de ANWB’ers teugen, dan kiepert Camilleke zijn plan in de prullenbak, zo verklaarde hij afgelopen week.
Met de ontkennende en stoicijns-Zeeuwse strapatsen van minister-president Balkenende, gisteren tijdens de ontvangst van het Irak-rapport, is het absolute dieptepunt rondom deze MP wel zo’n beetje bereikt. Keer op keer immers laat hij zien geen echte leider te zijn, maar een middle-of-the-road-man. Zijn hele lichaamshouding en -taal straalt dit uit. Denk nog maar eens terug aan de broekie-houding tijdens zijn aanklopje bij Bush bij de VN, jaren geleden. JPB kroop zo ongeveer onder de vergadertafel en likte de zolen van Bush met graagte. Terwijl Bush Balkenende zo ongeveer amper zag staan, en totaal niet-geinteresseerd de andere kant op keek (zie foto). Een tafereel dat ruimte gaf voor plaatsvervangende schaamte.
Goed. Wat mij betreft is de deur nu echt potdicht. Wekenlang hoor of zie je helegaar niets of nauwelijks iets van ‘m. Zelfs niet wanneer een Nigeriaan vanaf Schiphol vertrokken er bijna in slaagt een vliegtuig op te blazen. Het hele kabinet, de minpres incluis, hult zich dagenlang in stilzwijgen. Ernstig. Wel zie ik dat JPB ergens bij een treurende geitenhouder koffie in de keuken drinkt. Mooi gebaar, dat wel, maar er zijn volgens mij wel dringender zaken in dit land die JPB’s aandacht vragen. En wat doet onze gerefo-minpres vandaag? Een grootse daad! Hij maant het volk om het stoepje te vegen. Echt waar? Ja, echt waar: 












