Na alle gevogel en getest met Office 365 nu weer tijd voor muziek. Een kleine herverbouwing van In Loving Care, een prachtig nummer van de Nederlandse zangeres Little Mystic. Ze stelde de vocal track beschikbaar op de Creative Commons License-site ccMixter, waar uw PB natuurlijk ook een webstek heeft. Little Mystic zit in de hoek van de gevoelige luistermuziek, een genre waar ik wel van hou. Little Mystic heeft een eigen webzijde waar U kennis kunt maken met haar muziek. En er staat ook wat videowerk van haar op YouTube. Koptelefoontje op en luisteren maarrrr…
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ach, en als we dan toch bezig zijn oude muzikale koeien uit de sloot te halen, dan doen we er toch nog eentje bij? Uit 2004. Beetje donker stuk wel, nu ik het weer beluister. Overwegend samples deze keer. Luistert u naar: Steady.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Vanavond weer eens een kleine duik in de archieven van PB’s AudioKeuken. We gaan terug naar het jaar 1997. PB sleutelt in alle stilte in zijn homestudio aan de CD SoundPaint. Een van de nummers, die er ooit op moet komen is: Touchy. Anno domini 2011 duikt dit nummer weer op en trekt PB het nog even door wat masteringsoftware, welke inmiddels door de stand der techniek behoorlijk professioneel is geworden. De wat vlak klinkende mix uit 1997 wordt een toefje opgewaardeerd, en dat resulteert in: Touchy Remastered 2011. Geheel eigen compositie, en ook geheel eigen uit de synthesizertoetsen gedrukt. Geen samples. Geen voorgebakken gedoe. Handwerkje dus. Nummer beetje van de relaxed rustige. Komt-ie:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Vanavond breng ik graag een compositie van iemand anders onder de aandacht: I’ll Wait, van Geert Veneklaas. Gecomponeerd rondom de zang van zangeres Emily, die haar zangstem a capella ter beschikking stelde voor remixwerk in de creative commons community ccMixter. Het is een mooi nummer geworden, met een mooie tekst. Zonder dat Geert dat wist heeft hij een nummer gemaakt dat door compositie en tekst heel goed bij mijn gemoedstoestand past dezer dagen. Wie mij kent of al wat langer volgt weet wel wat ik bedoel. Ga ik hier verder niet uitleggen. Komt-ie: http://ccmixter.org/files/geertveneklaas/29857.
Goed, als we dan toch bezig zijn oude muziekkoeien uit de harde schijfsloot te halen pakken we er nog maar eentje bij. Bell, gecomponeerd, gearrangeerd en zelf gespeeld (geen voorgebakken samples), opgenomen op 9 januari 1998. Dit nummer sluimert dus alweer bijna dertien jaar op de harde schijven bij PBDoetMee. Was ook ooit bedoeld voor een CD namens SoundPaint, maar daar is het om diverse redenen nooit van gekomen. Doet er verder niet toe. Kan altijd nog meegenomen worden op Songs from the Kitchen Table, ook al ontstond dit nummer in de Voormalige Babykamer Studio. Wie weet… Luistert U naar Bell…
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Prachtig… Hans Zimmer (piano) en Johnny Marr (gitaar) live bij de premiere eind juli van de film Inception in Hollywood. “Time”, soundtrack uit de film. Kippenvel…
Via Twitter-kompaan @KduNord kreeg ik vanochtend NanoStudio 1.0 onder ogen. Voor wie Reason van Propellerhead kent: NanoStudio 1.0 kun je beschouwen als een mini-variant, met vier synths die een uitstekende geluidskwaliteit produceren. De bediening is even wennen: je moet er even voor gaan zitten, maar daarna gaat het al snel als vanzelf. Het eindresutaat kun je als .wav geluidsbestand bewaren. Een dik aanradertje. Hoe ze dit toch allemaal met die geluidskwaliteit in een iPhone weten te proppen… ik vind het knap:
Meer info op de webzijde van Blip Interactive. Er zijn ook full functional and free demoversies beschikbaar op de Mac en Windoos. Deze werken precies zoals de iPhone-versie, die ca. 11 Euro kost in de iTunes AppStore. Leuk voor in je MacBook Pro, of als extraatje bij je Logic Studio Pro-software. Het .wav-bestand kun je immers weer in Logic Pro importeren om vanaf daar je basiswerk uit NanoStudio verder uit te bouwen. ik voorzie hoge verkoopcijfers voor dit muzikaal creatieve hebbedingetje.
Propellerhead heeft ook een aardige iPhone App uitgebracht: Rebirth. Deze software kwam ruim tien jaar geleden als eens uit: het bevat de Roland TB-303 Bass synth en de Roland TR-808 en 909 drum machines. Prima gereedschap voor lekkere stukje dance-basis. Demootje:
Hij is al een poosje actief op YouTube getuige de bijna 80 video’s, die hij inmiddels heeft gepubliceerd. Ik had nog nooit van deze Mystery Guitar Man gehoord, totdat ik ‘m gisteravond toevallig digigewijs tegen het lijf liep. MGM experimenteert met muziek en camera’s, en daar komen veelal knettergekke en/of juweeltjes van producties uit. Zoals onderstaand, zijn bijdrage van gisteren. Meer werk van MGM staat hier. En hij heeft ook nog een tweede YouTube-kanaal: hierrr.
Een Twitter-bekende van me, Geert Veneklaas (twitter.com/GeertVeneklaas), is een multimediaproject begonnen. Webzijde TenSongs.nl. Ik twitter al een poosje met hem over muziek enzo, en dus leek het me leuk om aan dat project deel te nemen. Dat leverde uiteindelijk deze remake van een van zijn stukken (het doel van dit project) op: Around Dusk Interpretation. Veneklaas bouwde een nieuwe begeleiding voor het nummer Around Dusk van de Amerikaanse zangeres Kristin Hersch, waarvan de zangtrack werd aangeboden via het Creative Commons license-principe van ccMixter. Uw PB nam dat stuk op en bouwde er verder op uit, met weglating van de zangeres en toevoeging van een andere. De muziek gaat ook gebruikt worden voor een presentatie van fotowerk van een vriend van me (Jovadre), maar dat werk moet nog worden gedaan. Wanneer dat klaar is: belt u niet, wij bellen u.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Een prachtige song met een tekst, waar je echt even over moet nadenken om ‘m te bevatten. En dat is -denk ik- precies wat het effect moet zijn van Science, van Francis Rodino op zijn album Circles & Squares. Luister maar: science can never explain…
Op Acid Planet, de audio community site van Sony, worden regelmatig remixcontests gehouden. Bekende en minder bekende artiesten leveren daar losse tracks van hun bestaande nummers aan, waar vervolgens de sitebevolking lustig mee gaat remixen. De beoordelingen door desitegebruikers bepalen uiteindelijk hoe hoog je in de top 100 voor die remix belandt. En of je een eervolle vermelding krijgt in de lijst met best gewaarde remixes. Sinds september 2003 heb ik een account op die site, en al de nodige remixen en eigen muzikale frutsels afgeleverd. Dat leverde soms aardig lovende commentaren op van mede-sitegebruikers. Altijd leuk, daar doe je het voor. In november 2007 deed ik mee aan de contest Blue Room Project. Dat leverde een remix op, die ik vanavond wat heb opgepoetst (tempootje wat lager gezet, equalizertje hier en daar). Dat leverde uiteindelijk deze mix op:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Heb je weer zo’n zangeres waarvan je direct denkt: dat klinkt lekker. De Schotse Esther O’Connor nodigde me uit vriend te worden in MySpace. Waarom: geen idee. Ze zal misschien mijn muziek wel leuk hebben gevonden, want zo gaat dat meestal op die audio-profilesites. Ik had in elk geval nog nooit van haar gehoord. Nu wel: lekkere stem. Paar nummers op haar MySpace-pagina beluisteren en zeker weten dat je haar niet verkeerd vindt. Op YouTube staat ook een en ander, zoals deze: Lost Innocence:
Vanavond vond ik ‘m terug. Op YouTube. Carlos Macumba alias Clown Carlos. Een heerlijke gek, met wie ik ooit in de jaren ’70 in een gelegenheidsbandje speelde. Hoe dat bandje heette weet ik niet meer. Wel dat we repeteerden in een onverwarmde steenfabriek in Anhem-Zuid, waar het soms zo koud was dat de vingers bijna aan de snaren vast bleven zitten. Carlos drumde op conga’s, trommels en nog meer van dat spul, en deed dat verrekte goed. Carlos was toen al bijzonder prettig gestoord, en dat is er in de loop van de jaren kennelijk (en gelukkig) niet beter op geworden. Carlos is tegenwoordig clown en reist heel Nederland door langs feestjes en partijtjes. Ooit speelde hij een tijd in het orkest in het circus van Toni Boltini. TV-maker Menno Buch zocht hem ooit op vanwege tien jaar Clown Carlos, en dat filmpje kwam ik vanavond tegen. Carlos was toen weinig tot niets veranderd in al die jaren. Nog steeds even prettig gestoord, rookte nog steeds sigaartjes, woonde toen volgens mij nog steeds in dezelfde benedenwoning in Arnhem als destijds, en nog steeds dol op dieren. Al neemt hij dat soms wat al te letterlijk, zo blijkt uit het filmpje. Hoe het hem vandaag de dag vergaat weet ik niet. Het filmpje is zeker al meer dan tien jaar geleden opgenomen. Maak kennis met Carlos:
Op het grote internot is het gelukkig niet alleen maar kommer en kwel met spam, haatzaai en bedriegerij. Er gebeuren ook mooie dingen. Zoals deze twee musici, die elkaar nimmer in levende lijve hebben ontmoet, maar wel samen een prachtige cover in elkaar hebben gezet. JimmyG in de Verenigde Staten (staat Colorado), en Bastiaan77, in Nederland (Drachten). Bijna 5000 mijl van elkaar verwijderd, en dan toch zo’n mooie samenwerking realiseren. Honderden mailtjes, vele MB’s heen en weer geschuif en rond de honderd uur inspeel- en montagewerk later was hun versie van Stairway to Heaven van Led Zeppelin klaar om op YouTube te worden gezet. Het was overigens niet hun eerste project. In 2008 werkten ze samen al aan een cover van Hotel California (Eagles), en deze video kreeg op YouTube bergen goeie reacties. Platenmaatschappij Cass County Music (dat kennelijk de rechten heeft op Hotel California) kreeg daar op een gegeven moment lucht van en sommeerde het tweetal de video te verwijderen. Zo geschiedde. De nieuwe Stairway-video heeft tot nu toe nog geen ban gekregen uit de muziekindustrie en zo kunnen we er dus van genieten:
Soms kom je op het wijde internot muziek tegen die je raakt. Die mooi is, omdat het zo prachtig en zuiver in elkaar is gestoken. Van rustig begin naar een rillingenhoogtepunt. Met een stem waar ik in elk geval regelrecht kippenvel van krijg. Met een apotheose, die een beetje in de traditie van Led Zeppelin zit, Stairway to Heaven, volgens mij de beste gitaarmountain die ooit is geproduceerd. Zo moet muziek worden gemaakt. Steekt met kop en schouders uit boven al die gemiddelde meuk waarmee YouTube staat volgepletterd. Ze staan al een poosje als Friend op mijn MySpace-pagina, maar had er de laatste tijd weinig aan kunnen volgen. Beetje te druk met van alles en nog wat. Vanavond zag ik een recente post van de groep en toen kwam dit juweeltje tevoorschijn. Maak kennis met de Limburgse groep Evergreen. Of MostlyPink, op hun MySpace-pagina wordt me niet helemaal duidelijk hoe ze nu precies heten. Het nummer in kwestie: Mostly Autumn.
Een stel studenten van de universiteit van Oregon vormde een poosje geleden de acapella-groep On The Rocks. En acapella-zingen, dat doen ze goed. Kijk maar: Bad Romance van Lady Gaga:
Buiten doet de wind haar uiterste best een najaarsstorm te imiteren. Binnen woedt de digitale storm onverdroten voort. Hoezo deze tekst? Omdat ik weer eens wat nieuws aan het uitproberen ben. MacJournal. Alom gelouterd met een boel sterren en muizen door de -vooral- Amerikaanse Mac-media (MacUser, MacWorld and the like). Hier in ons kouwe kikkerlandje is MacJournal een niet zo heel bekend digitaal hulpmiddel. En da’s verbazingwekkend: MacJournal kan je op vele manieren helpen de digitale chaos in je Mac te beteugelen. En is ook nog eens een handig hulpmiddeltje om de in MacJournal opgeslagen informatie selectief naar je weblog te kieperen. Zoals ook met deze post is gebeurd. Afijn: het zal u waarschijnlijk volkomen worst wezen, edoch: uw PB freubelt de komende dagen er lustig op los met dit programma. Kon wel eens een blijvertje zijn. Beetje orde in de digitale chaos is altijd welkom. En MacJournal werkt zo lekker samen met van alles en nog wat, waaronder MobileMe en Picasa. Dat belooft nog leuk te worden.
O ja: en mocht u behoefte hebben aan een guitig rondje illegale muziekdownload: de Russische site ProstoPleer heeft zo’n beetje alles aan audio illegaal in huis wat je je maar kunt bedenken. Tot en met Hazes an toe. En in meestal zeer goede mp3-kwaliteit. En nog bloedsnelle servers ook. Dat wordt nog een lastige voor de immer achter de feiten aan hollende audio-industrie, want de initiatiefnemers achter deze site zijn vooralsnog beslist niet van plan gehoor te geven aan dringende verzoeken tot sluiting. De Russen trekken zich over het algemeen sowieso bitter weinig aan van copyrights enzo. Dikke middelvinger naar de hunters van Brein…
Soms kom je op het wijde internot muziek tegen die je raakt. Niet van dat doorsnee en pretentieloze gestamp en gedreun. Of te gelikt commercieel schroefwerk. Nee, muziek die echt mooi in elkaar is gestoken. Waar zorg aan is besteed. Waar hart en ziel in zijn gestoken. Dat hoor je. Dat voel je. Ton Snijders is zo’n componist/muzikant. Hij maakt gewoon wat hij zelf mooi vindt. En mochten anderen dat dan ook mooi vinden, dan is dat mooi meegenomen. Zo ongeveer. Voorbeeldtracks van zijn zojuist uitgekomen tweede CD staan hier. En hieronder een interview met hem.
Mooie remake van “We are the World”, dat 25 jaar geleden werd opgenomen op compositie van Micheal Jackson die ermee een wereldhit scoorde. Lionel Richie besloot recent het nog eens over te doen, voor Haiti dit keer. En met de top van de hedendaagse Amerikaanse audio-industrie. Dat leverde een uitermate bont gezelschap op in de studio. En Michael zelve werd er ook nog even ingemixed. Het leverde een lekker verteerbaar nummer op:
Er zijn van die momenten dat je gewoon plaatsvervangende schaamte krijgt vanwege het feit dat je Nederlander bent. Dat winnende wangedrocht van Vader Abraham, met de diepdoordachte titel Shalalie, bezorgt me zo’n moment. Wat een meer dan waardeloos wanproduct. Zonder kop, zonder staart, compositorisch gezien zonder enige vorm van intro (nou ja, op een paar maten gemankeerd draaiorgal na dan) of opbouw. Het hele liedje wordt in tergende inhoudsloze vlakte en in ijltempo afgeraffeld, met hier en daar een obligatie uitrekfase in het tekstmodel: ik hou… ik hou… ik hou van jou. Om er nog enigszins tekening en lucht in te brengen. Man man man, wat een noncreatieve droefenis. Opa Abraham zou zich de ogen uit de kop moeten schamen voor dit wanproduct. Maar dat doet hij vast niet omdat zijn hele oeuvre (op een paar kleine uitzonderingen na) het niveau van een vlakke polder amper te boven komt. Afgemeten tegen dat oeuvre is dit Shalalie zo ongeveer wel het absolute dieptepunt dat onder de de creatief-bekrompen bolhoed vandaan kwam. Kromme tenen, dat krijg ik ervan.
En dan dat meisje, dat opgetogen staat te huppelen met een microfoon onder haar fraaie neus. Sieneke heet ze. Zal best een aardig meiske zijn, ziet er ook leuk uit, maar die microfoon hoort daar helemaal niet te zijn. Want -met alle respect voor wat en wie Sieneke is en verder allemaal kan-: zingen kan ze dus niet. De vibrato die ze af en toe laat horen heeft nog wel enige potentie, maar daar zal nog heul hard aan gesleuteld moeten worden door een zangpedagoog wil dat nog wat worden. En haar toonvastheid is af en toe nou ook niet echt om over naar huis te schrijven. Ik heb ze weliswaar veel slechter gehoord, maar een toppertje-van-nature is Sieneke niet.
Sorry meid, maar zo is het wel. Bij Idols zou je volgens mij in de eerste presentatieronde al vriendelijk doch beslist eruitgekieperd zijn. Met veel lesgeld en technische ondersteuning wordt het nog wel eens wat, want deze jongedame heeft wel een beetje potentie om uit te groeien naar een zangeres van het Nederlandse repertoire. Soort van Marianne Weber. Plus een duetje met Jan Smit of Frans Bauer zit er ooit ook wel in. Maar om haar nu al met dit niveau op een nationaal songfestival te laten staan acht ik -nogmaals met alle verdere respect- echt te hoog gegrepen. En ook potentieel desastreus voor Sieneke zelf. Teleurstelling kan hard aankomen, zeker wanneer je pas 17 bent (als ik het goed heb gelezen is ze inderdaad nog zo jong). Ik hoop dat Opa Abraham daar ook aan heeft gedacht en voor een goede begeleiding heeft gezorgd in geval van een desastreus en dus voor Sieneke gegarandeerd zwaar teleurstellend verloop.
Tot slot: mocht Sieneke ooit het internationale songfestival winnen met dit wanproduct, dan eet ik de bolhoed van Vader Abraham op. Een door de lokale bakker te produceren marsepeinen versie wel te verstaan. En dat is al een hele prestatie, want ik haat marsepein.
Al fladderend door weblogland en YouTube kom je soms van die pareltjes tegen die blijven hangen. Waar je weer een beetje vrolijker van wordt. Zo van: ja, het kan nog steeds, origineel lekker bezig zijn. Een nieuw creatief lichtpunt zetten in deze samenleving, die -zo lijkt het soms wel- alleen nog maar van rottigheid, ellende en depressie aan elkaar hangt. Wende is er zo eentje. Om eerlijk te zijn had ik nog niet eerder van gehoord. Dat ligt volkomen aan mij, want ze timmert al een poosje flink aan de weg weet ik nu. Nu ken ik haar dus wel, en ze blijft beslist in mijn kop hangen. Kijk maar:
Mooie unplugged cover van Newton Faulkner van Massive Attack’s Teardrop. Opgenomen in de lift in Paradiso, Amsterdam. Inmiddels goed voor (op moment van dit schrijven) 625.945 views en 1539 reacties:
“God is een soort uit de hand gelopen Sinterklaas”. Herman Brood tijdens een interview met EO’s Henk Binnendijk, 1994. Ook weer zo’n typisch Brood-gesprek waaruit nog maar weer eens blijkt dat Herman veel meer deed en dacht dan alleen muziek, schilderen en drugs.
Vooruit. Nog eentje uit PB’s Audiokeuken: Broad. Uit mei 2004. Eigenst klein compositiewerkje. Met viool- en koorsamples, pjoeters en een keyboard. Zolang ik dit soort muzikale spinsels nog vanuit mijn hoofd via de pjoeter uit de luidsprekers weet te wurmen voel ik me een gelukkig mens.
Tja, ze vragen er ook om bij Buma/Stemra. Hierrrrr: een embedded song afkomstig van GrooveShark, waar eenieder dus (letten jullie even op daar bij Buma/Stemra) GRATIS! luisterlijsten en embedded links kan aanmaken. GrooveShark levert ook GRATIS! de code die je weer GRATIS! in je weblog, iGoogle, MySpace, Blogger, Live.com en noem maar op kunt gebruiken. MAG gebruiken. Kost nul komma niks komma nada. Da’s dus GRATIS! Dat zal die fraaie audio-robot van jullie wel weer niet snappen, lijkt me zo. Het trefwoord hier is dus GRATIS! Begrepen, digiwereldvreemde sufferds? Hoezo betalen voor embedded muziek?
Vanavond een stukkie muziek uit de audiokeuken van PBMuziek a.k.a. PeeBee. Van de online CD “Songs from the Kitchen Table”: Skipper. Ow, en Buma/Stemra, even opletten: dit is mijn EIGEN compisitie met gelicenseerde en/of freeware samples, en met eigen spel, dus ik doe ermee wat IK wil. En iedereen die het mooi vindt mag het van mij embedden zo vaak als men maar wil. Bij deze genoteerd. Gratis en voor niets. Snapt die audiorobot van jullie dat wel? Djeeezzz…
Hij was -met name muzikaal gezien dan- geniaal, maar ook wel een beetje gek. Uw PB mocht deze meneer long time ago een paar keer van nabij meemaken in de kleedkamers van al dan niet duistere optreedlokalen in den lande toen de band, waar PB als geluidstechnicus een tijdje aan was gelieerd, in zijn voorprogramma stond. Dat waren gedenkwaardige avonden en nachten kan ik U melden. De hoeveelheden drank en drugs, die er bij die gelegenheden doorheen werden gejaagd, waren voldoende om een hele kansenwijk jaren rustig te houden. Ik deed daar niet aan mee want ik had mijn lijf en nuchterheid veel te lief, en keek dus als outsider een beetje mee.
Ondanks alle krankzinnigheid van die tijd was het altijd wel erg gezellig en een opgewekt maf zooitje ongeregeld bij die gelegenheden. Niet in de laatste plaats omdat Nina Hagen in die tijd regelmatig haar opwachting bij Herman maakte en met haar heerlijk gestoorde gedrag de boel regelmatig volledig in het honderd stuurde. Als een van de weinigen had deze Duitse wel humor.
Anyway: da’s allemaal al heel erg lang geleden. Herman is niet meer na zijn sprong van het Hilton-hotel in Amsterdam. En ook Theo kan zich helaas niet meer in onze aanwezigheid verheugen. Gelukkig hebben we de video’s nog. Vanavond stuitte ik via een topic op GeenStijl op een interview Theo van Gogh – Herman Brood. Good old Herman was bij deze gelegenheid al een heel stuk verder heen dan in de tijd dat ik ‘m live meemaakte, maar echt veel verschil is er feitelijk niet. Kijk en geniet nog een keer van de rock-master met een stukje van dit interview: Herman’s kijk op speed, geloof en de weggevallen basis van zijn leven:
Je hebt van die stukken muziek waar je bek bij losvalt. Dit is er weer zo eentje, wat mij betreft althans. Mij doorgestuurd door VriendinPB, die werkelijk een fabuleuze neus heeft voor aparte muziekjes op YouTube. Ik heb werkelijk geen idee wie het zijn, maar dat zal wel weer aan mijn onvermogen om namen te onthouden liggen. Hier is 08:45 minuten kippenvel:
[Edit: ben er inmiddels achter wie dit zijn: Larry Carlton (links) en Robben Ford. Opname gemaakt in juli 2007 ergens in Italië.]
Dit, waarde lezertjes, is zo godvergeten mooi. En nog mooier omdat VriendinPB en uw PB zojuist -beiden muisfrummelend en internotdwalend, ieder achter de eigen Mac- hetzelfde muziekje exact tegelijkertijd aanzetten. Een mooier bewijs dat VriendinPB en uw PB bij elkaar passen kan ik niet bedenken:
De Gitaar is dood. Les Paul (zijn echte naam was Lester William Polfuss) overleed vandaag op 94-jarige leeftijd in Los Angelos aan de gevolgen van een longontsteking. Les Paul was de absolute pionier op het gebied van elektrische gitaarmuziek. Gitaar-fabrikant Gibson vernoemde zelfs een gitaar naar hem, nadat ze hem ooit eerder de deur hadden gewezen toen hij bij Gibson binnenstapte met een eerste ontwerp voor een elektrische gitaar: een bezemsteel met snaren en een versterkend element. Inschattingsfoutje van de toenmalige Gibson-directie, dat jaren later keurig werd gecorrigeerd met de vernoeming. Les Paul was met effecten rond zijn gitaar ook zijn tijd ver vooruit. Hij experimenteerde veel met de toenmalige elektronica, en bouwde onder meer een klasse-reverb die op veel van zijn opnamen te horen is. Helaas, weer een levende muzieklegende verdwenen… Gelukkig hebben we veel van zijn optredens nog via YouTube.
De repo hieronder geeft een mooi verhaal van zijn leven:
Op 12 september 2003 overleed hij. Johnny Cash. Zijn muziek “overall” sprak me eigenlijk nooit zo aan, maar er zaten er wel een paar nummers bij die me wat deden. Sinds een tijdje alweer staat het nummer Hurt van Cash op YouTube. Nou ja,van Cash: het is oorspronkelijk geschreven door Trent Reznor van Nine Inch Nails. Cash maakte er een prachtige cover van. Dit nummer doet me wel wat. Veel zelfs. Een prachtig nummer. Een nummer waarin Cash zijn leven lijkt af te ronden. Een nummer waarin Cash afscheid neemt van alles dat was. Een nummer waar je stil van wordt…
In 1973 verscheen Mike Oldfield ten muziektonele met de LP Tubular Bells. Ik kocht die LP destijds en koester deze zwarte vinylschijf nog steeds met de grootste zorg. Dertig jaar na het origineel deed Mike Oldfield het nog een keer: in 2003 de remake van Tubular Bells. Ik vind het origineel nog steeds beter, ongekunsteld, meer puur.
Moet je nou toch horen: Roger Subirana. Op internet zijn veel websites waar musici en componisten (amateurs, pro’s) hun werken en werkjes kunnen parkeren en den wereldvolke kunnen tonen. Ik noem iCompositions, Acid Planet, HobNox, Jamendo, en zo zijn er nog veel meer. Met grote regelmaat duik ik die websites in op zoek naar echt goeie muziek. Het merendeel van wat ik daar aantref moet helaas al na enkele maten naar de digitale prutbak worden verwezen, omdat er tamelijk ongeinspireerd en al helemaal niet muzikaal wordt geknipt en geplakt. In het wilde weg, zonder enig daadwerkelijk gevoel voor muziek. Maar soms kom je ineens juweeltjes tegen die je kippenvel bezorgen. Zo kwam ik vanavond op Jamendo de al genoemde Roger Subirana op het spoor. U kende ‘m misschien al, ik had nog nooit van ‘m gehoord. Hij is goed, deze Roger. Vooral het tweede nummer -Point of no return- in het lijstje op zijn Jamendo-pagina sprak mij zeer aan. Maar de rest mag er bepaald ook wezen. Is over nagedacht, zit gevoel in, mooie audioschilderijtjes. Luister maar. (Wanneer je op Google naar deze Roger zoekt komt er nog veel meer tevoorschijn: kijk maar).
Na alle gevogel en getest met Office 365 nu weer tijd voor muziek. Een kleine herverbouwing van In Loving Care, een prachtig nummer van de Nederlandse zangeres Little Mystic. Ze stelde de vocal track beschikbaar op de Creative Commons License-site ccMixter, waar uw PB natuurlijk ook een webstek heeft. Little Mystic zit in de hoek van de gevoelige luistermuziek, een genre waar ik wel van hou. Little Mystic heeft een eigen webzijde waar U kennis kunt maken met haar muziek. En er staat ook wat videowerk van haar op YouTube. Koptelefoontje op en luisteren maarrrr…
Vanavond breng ik graag een compositie van iemand anders onder de aandacht: I’ll Wait, van Geert Veneklaas. Gecomponeerd rondom de zang van zangeres Emily, die haar zangstem a capella ter beschikking stelde voor remixwerk in de creative commons community ccMixter. Het is een mooi nummer geworden, met een mooie tekst. Zonder dat Geert dat wist heeft hij een nummer gemaakt dat door compositie en tekst heel goed bij mijn gemoedstoestand past dezer dagen. Wie mij kent of al wat langer volgt weet wel wat ik bedoel. Ga ik hier verder niet uitleggen. Komt-ie: 
Buiten doet de wind haar uiterste best een najaarsstorm te imiteren. Binnen woedt de digitale storm onverdroten voort. Hoezo deze tekst? Omdat ik weer eens wat nieuws aan het uitproberen ben. 
O ja: en mocht u behoefte hebben aan een guitig rondje illegale muziekdownload: de Russische site 
