Verkiezingen en mallotigheden
Goed. Morgen hebben we dus verkiezingen. Voor de provinciale Colleges van Onvermogen en Geldverspilling, en indirect voor die kamer vol (overwegend) oude heren die nergens anders meer aan de bak kunnen. En zoals altijd bij lokale of provinciale verkiezingen trekt het Haagse politieke topkader weer met allerhande mallotigheden het land in om zieltjes te winnen. Een Rutte die met de immer op zijn gezicht bevroren glimlach patat staat te eten, need I say more.
En natuurlijk een debatje op TV. Zorgvuldig geregisseerde herhaaloefeningen, loze retoriek van de jongens van de gestampte pot. Hun standpunten kennen we wel. Ga er hier verder niet op in. Heeft ook geen zin, want eenmaal in het regeringspluche doen de partijen toch wat anders dan in hun verkiezingsprogramma werd aangekondigd. Waar of niet waar… De BTW-verhoging naar 19% werd destijds aangekondigd als een tijdelijke maatregel. We hebben het nu nog. Het kwartje van Kok was tijdelijk en zou weer verdwijnen, daar konden we echt van uit gaan. Het zit nu nog steeds in de prijs aan de pomp. Ik bedoel maar.
Ik zet even een schijnwerper op Cohen. Die man wordt op veel weblogs en in tal van andere media neergesabeld, omdat hij soms wat onzeker overkomt. Dat is inderdaad zo, maar wat hij zegt snijdt wel degelijk hout. Cohen protesteert tegen de afbraakgolf, die met het nieuwe VVD-CDA-PVV-gedoog-kabinet over de Bananenrepubliek 0031 is neergedaald. En wat is dan belangrijker: dat Cohen af en toe wat hakkelt, of de inhoud van zijn boodschap. Me dunkt het laatste. Maar ja: in dit geestelijk-inhoudelijk leeglopende land is uiterlijke schijn nu eenmaal belangrijker geworden dan constructieve inhoud.
Cohen komt op mij veel sympathieker en vooral betrouwbaarder over dan Rutte. Dit VVD-jongetje is in mijn ogen een uiterst gladde aal, van wie je beslist geen auto moet kopen. Hij ratelt de ene over-enthousiaste volzin na de andere (in dat opzicht is hij geen haar beter dan Balkenende), speelt de tot staatsman ontpopte vermoorde onschuld, en wil ons laten geloven dat hij het beste met ons voorheeft. En je hebt je nog niet omgedraaid, of hij duwt diverse sectoren in dit land naar de afgrond. Zorg, onderwijs, kunst, politie…
Waarom zou ik morgen eigenlijk gaan stemmen wanneer men uiteindelijk -eenmaal in het pluche- toch doet wat de kiezer niet wil. Kan iemand me dat vertellen…?

Marike Stellinga is redactrice bij Elsevier. Ze schrijft over geld. En af toe maakt ze ook een videoblog. Over geld. Haar videoblog van een week of zes geleden trok weinig belangstelling, totdat GeenStijl er vandaag aandacht aan besteedde. En daar vlogen de kijkcijfers omhoog, niet in de laatste plaats vanwege de stelling die ze poneert. In het politieke spectrum zit niet één partij die belastingverlaging tot voornaamste speerpunt in het partijprogramma heeft verklaard. Omdat er -zo menen de politieke strategen- geen kiezers mee te winnen valt. Marike denkt daar heel anders over, maar ziet ook dat de politieke partijen van links tot rechts overheidsboter op hun hoofd hebben. En dus heeft ze een alternatief bedacht, vertaalbaar in een oproep tot het oprichten van een nieuwe partij. Pak ‘m beet de MBP (Minder Belasting Partij). Waarbij zij dan wel een handje wil helpen (kennelijk ambities om de politiek in te gaan?). Het credo luidt: “

