Zo af en toe geeft uw PB wat details vrij over het prive-bestaan alhier. Niet te veel: er zijn zaken die we liever onder de pet houden, uiteraard. Deze kan echter wel de openbaarheid in, want kan geen kwaad. En dus: vandaag: het diner. U ziet @kotersnuit en @pbdoetmee uit eten in een gezellie restaurant… Kaaalikkk!
Mijn goede vriend Alexei Ustinov woont en werkt in Novosibirsk, de grootste stad in het verre Siberië. Hier in het westen hebben we bij het woord Siberië al snel een associatie met kou, ongezellig, bepaald geen sfeer, verweggistan, brrrr….. Geen plek die je snel als vakantiebestemming zal kiezen. Alexei vond dat daar maar eens verandering in moest komen. Vooral in de zomerperiode is Novosibirsk wel degelijk een plek waar je een leuke tijd kunt hebben, zo is hij van mening. Hij maakte een promo-video over “zijn” stad, met een bepaald niet slecht zingende zangeres namens Alina Lugovskay. Komt-ie:
Volgens mij is Arie Koomen volKoomen de weg kwijt. Nog nooit eerder een cabaretier meegemaakt die in -pakweg- twee weken tijd zijn toch zeer goede en solide humorreputatie zo volledig naar de ratsemidee heeft weten te brengen. Jammer, jammer, jammer… Oordeel zelf:
Hier heb ik bijzonder weinig aan toe te voegen, ze zegt het wat mij betreft meer dan duidelijk genoeg. He, cultuurkillers in Den Haag, luisteren/kijken jullie ook even mee?
Goed voor heel veel kijkplezier. Interessant video-materiaal, vooral in de jaren der vorige eeuw en die daarvoor zelfs. In een makkelijk te bedienen historische tijdlijn: YouTube Time Machine. Kijk dan…
Dat je met de iPhone4 HD-kaliteit video kunt opnemen is geen nieuws meer. Het is maar net hoe je die kwaliteit van de iPhone gebruikt. Johan Dijkstra, professioneel cameraman (website), laat zien hoe je met een iPhone4 prima filmmateriaal kunt afleveren…
Zo af en toe kom je tussen alle braggel en geblaat op het internot juweeltjes tegen waar je van begin tot eind ademloos naar kijkt. Maaksels van geniale typetjes, die met de huidige bestaande digitale gereedschappen ECHT mooie dingen maken. Vanavond kwam ik deze tegen via mijn Twitter-kompaan @geertveneklaas: The Wilderness DownTown. Een bijzonder knap en vernuftig in elkaar gezette video, die ook nog eens interactief is. Klik, vul aan het begin je geboorte-adres en geboorteplaats in, of het adres waar je nu woont, and watch…
Update: ik ben er inmiddels achter dat deze schitterende productie een showcase is van wat er allemaal met het nieuwe HTML5 mogelijk is. Meer info hier.
Prachtig… Hans Zimmer (piano) en Johnny Marr (gitaar) live bij de premiere eind juli van de film Inception in Hollywood. “Time”, soundtrack uit de film. Kippenvel…
Apple heeft vandaag tijdens een persconferentie in Cupertino gereageerd op de vele klachten over de iPhone4-antenne. Het gedoe rond de antenne van de iPhone4 heeft ondertussen ook al geleid tot een heuse Antenna Song. Het YouTube-filmpje werd gedraaid bij de start van de persconferentie. Gevoel voor humor hebben ze kennelijk toch wel, daar bij Apple. De iPhone4 komt 30 juli in Nederland beschikbaar, zo maakte Apple vandaag bekend. En dan nu: de Antenna Song…
Hij is al een poosje actief op YouTube getuige de bijna 80 video’s, die hij inmiddels heeft gepubliceerd. Ik had nog nooit van deze Mystery Guitar Man gehoord, totdat ik ‘m gisteravond toevallig digigewijs tegen het lijf liep. MGM experimenteert met muziek en camera’s, en daar komen veelal knettergekke en/of juweeltjes van producties uit. Zoals onderstaand, zijn bijdrage van gisteren. Meer werk van MGM staat hier. En hij heeft ook nog een tweede YouTube-kanaal: hierrr.
Ik zou bij TenSongs nog een video freubelen. Welnu, dat heb ik gedaan. Enig bloed, zweet en tranen de afgelopen vrije uurtjes mag me niet worden ontzegd, want video monteren is toch weer even wat andere koek dan digifreubelen met audiotracks. Helemaal wanneer je daarvoor ook nog eens voor de eerste keer een video-montagepakket gebruikt, hetwelk stuk zachte waar je dus nog niet echt in de vingers hebt. Boel veel knopjes, commando’s en opties waarvan je werkelijk geen flauw benul hebt wat ze doen. Uitproberen dus, een ekstra uitdaging. Anyway: dit is het resultaat, met de prachtige Digital Art en Photography van Jovadre (www.jovadre.nl). Binnenkort ook in het multimediaproject TenSongs te bewonderen:
Een prachtige song met een tekst, waar je echt even over moet nadenken om ‘m te bevatten. En dat is -denk ik- precies wat het effect moet zijn van Science, van Francis Rodino op zijn album Circles & Squares. Luister maar: science can never explain…
Heb je weer zo’n zangeres waarvan je direct denkt: dat klinkt lekker. De Schotse Esther O’Connor nodigde me uit vriend te worden in MySpace. Waarom: geen idee. Ze zal misschien mijn muziek wel leuk hebben gevonden, want zo gaat dat meestal op die audio-profilesites. Ik had in elk geval nog nooit van haar gehoord. Nu wel: lekkere stem. Paar nummers op haar MySpace-pagina beluisteren en zeker weten dat je haar niet verkeerd vindt. Op YouTube staat ook een en ander, zoals deze: Lost Innocence:
Vanavond vond ik ‘m terug. Op YouTube. Carlos Macumba alias Clown Carlos. Een heerlijke gek, met wie ik ooit in de jaren ’70 in een gelegenheidsbandje speelde. Hoe dat bandje heette weet ik niet meer. Wel dat we repeteerden in een onverwarmde steenfabriek in Anhem-Zuid, waar het soms zo koud was dat de vingers bijna aan de snaren vast bleven zitten. Carlos drumde op conga’s, trommels en nog meer van dat spul, en deed dat verrekte goed. Carlos was toen al bijzonder prettig gestoord, en dat is er in de loop van de jaren kennelijk (en gelukkig) niet beter op geworden. Carlos is tegenwoordig clown en reist heel Nederland door langs feestjes en partijtjes. Ooit speelde hij een tijd in het orkest in het circus van Toni Boltini. TV-maker Menno Buch zocht hem ooit op vanwege tien jaar Clown Carlos, en dat filmpje kwam ik vanavond tegen. Carlos was toen weinig tot niets veranderd in al die jaren. Nog steeds even prettig gestoord, rookte nog steeds sigaartjes, woonde toen volgens mij nog steeds in dezelfde benedenwoning in Arnhem als destijds, en nog steeds dol op dieren. Al neemt hij dat soms wat al te letterlijk, zo blijkt uit het filmpje. Hoe het hem vandaag de dag vergaat weet ik niet. Het filmpje is zeker al meer dan tien jaar geleden opgenomen. Maak kennis met Carlos:
Op het grote internot is het gelukkig niet alleen maar kommer en kwel met spam, haatzaai en bedriegerij. Er gebeuren ook mooie dingen. Zoals deze twee musici, die elkaar nimmer in levende lijve hebben ontmoet, maar wel samen een prachtige cover in elkaar hebben gezet. JimmyG in de Verenigde Staten (staat Colorado), en Bastiaan77, in Nederland (Drachten). Bijna 5000 mijl van elkaar verwijderd, en dan toch zo’n mooie samenwerking realiseren. Honderden mailtjes, vele MB’s heen en weer geschuif en rond de honderd uur inspeel- en montagewerk later was hun versie van Stairway to Heaven van Led Zeppelin klaar om op YouTube te worden gezet. Het was overigens niet hun eerste project. In 2008 werkten ze samen al aan een cover van Hotel California (Eagles), en deze video kreeg op YouTube bergen goeie reacties. Platenmaatschappij Cass County Music (dat kennelijk de rechten heeft op Hotel California) kreeg daar op een gegeven moment lucht van en sommeerde het tweetal de video te verwijderen. Zo geschiedde. De nieuwe Stairway-video heeft tot nu toe nog geen ban gekregen uit de muziekindustrie en zo kunnen we er dus van genieten:
Soms kom je op het wijde internot muziek tegen die je raakt. Die mooi is, omdat het zo prachtig en zuiver in elkaar is gestoken. Van rustig begin naar een rillingenhoogtepunt. Met een stem waar ik in elk geval regelrecht kippenvel van krijg. Met een apotheose, die een beetje in de traditie van Led Zeppelin zit, Stairway to Heaven, volgens mij de beste gitaarmountain die ooit is geproduceerd. Zo moet muziek worden gemaakt. Steekt met kop en schouders uit boven al die gemiddelde meuk waarmee YouTube staat volgepletterd. Ze staan al een poosje als Friend op mijn MySpace-pagina, maar had er de laatste tijd weinig aan kunnen volgen. Beetje te druk met van alles en nog wat. Vanavond zag ik een recente post van de groep en toen kwam dit juweeltje tevoorschijn. Maak kennis met de Limburgse groep Evergreen. Of MostlyPink, op hun MySpace-pagina wordt me niet helemaal duidelijk hoe ze nu precies heten. Het nummer in kwestie: Mostly Autumn.
Een stel studenten van de universiteit van Oregon vormde een poosje geleden de acapella-groep On The Rocks. En acapella-zingen, dat doen ze goed. Kijk maar: Bad Romance van Lady Gaga:
Apple moet zich zorgen gaan maken. De met veel bombarie aangekondigde iPad krijgt steeds meer kritiek, en blijkt op tal van punten domweg tekort te schieten. Zoals: geen ingebouwde camera, geen USB-poort (dus geen printer of digitale camera aansluiten), geen hdmi-aansluiting (dus koppelen met een TV is onmogelijk), geen multitasking (in de iPhone al net zo’n zwak punt), en als ik het goed heb begrepen weer zo’n niet-zelf-vervangbare accu. En dat is nog niet alles. Diverse van de standaard apps, die wel met de iPhone worden geleverd, komen niet op de iPad terecht. Omdat ze er nog niet klaar voor zijn. Hallo Apple, zijn jullie de weg een beetje kwijt?
De concurrentie ruikt vanzelfsprekend kansen. Microsoft heeft geleerd van de introductiemethodes van Apple, en lekt nu ook stukjes bij beetjes over hun nieuwe speeltje, de Courier. Engadget heeft er een video aan gewijd. En nog een. Persoonlijk vind ik -afgaand op de video, want meer is er nog niet van de Courier te zien geweest- dat ding er niet uitzien, en de user interface is alweer net zo stroef als we van Microsoft gewend zijn. Werkt tégen je, niet mèt je. Maar goed: verstokte Windows-liefhebbers zullen hier wel vrolijk van worden. Wie in het stenen tijdperk van Windows XP is blijven steken (en dat zijn er heel wat, vaak tegen beter weten in waarschijnlijk) ervaart de Courier als een gigantische sprong vooruit. Tja… valt niet tegen te vechten, dat soort krimpdenkers. Er zijn zelfs webloggers die het ding nu al heilig hebben verklaard: lees maar.
Nee, dan de Slate waar HP deze week mee op de proppen kwam. Dat lijkt er al veel meer op. Alles wat de iPad moet ontberen heeft de Slate wèl aan boord, inclusief multitasking, Flash-ondersteuning en Adobe Air. En het ding ziet er -in tegenstelling tot de verwarrende en onhandige twee schermpjes van de Courier, wèl gelikt uit. Als ik Steve Jobs was, en de Slate wat nauwkeuriger zou bekijken, zou ik me nu toch ernstig zorgen gaan maken…
Eerst even een wervertje van HP:
En dan eentje over de samenwerking tussen Adobe en HP, waardoor Flash beschikbaar komt op de Slate. Hoezo Adobe lui (recente uitlating van Steve Jobs)?
Dat Google overal waar het maar enigszins riekt naar digitaal de vinger (of beter gezegd: de hele hand) in de pap heeft, of wil hebben, is wel bekend. Het wordt pas eng wanneer je je realiseert wáár Google inmiddels allemaal al grip op heeft. En wat ze verder allemaal nog van plan zijn. Deze video van HungryBeast maakt dat in een paar minuten duidelijk…
Na alle irritatie en verbazing over het Haagse gemodder en gesmijt vandaag gewoon iets moois. Niet in de laatste plaats vanwege de prachtig in elkaar gestoken animatieclip. Van onze gevoelige muziekredactrice met fijne speurneus voor moois.
Zin in pakweg 115 uur achtereen video kijken op YouTube? Moet u zeker deze eens proberen: de complete rit van de TransSiberië Express van Moskou naar Vladivostok. Een ritje van maar liefst 9.288 kilometer. Meter voor meter gefilmd met een camera vanuit een passagierscompatiment. Een interactieve kaart laat zien waar je bent, en op die kaart kun je van plek naar plek springen in de route. De video springt dan naar het gekozen punt in de rit. Op de pagina ook links naar beziens- en wetenswaardigheden van plekken en plaatsen langs deze enorme spoorlijn. Kratje bier en paar kilo chips klaargezet? Rijden maar.
Mooie remake van “We are the World”, dat 25 jaar geleden werd opgenomen op compositie van Micheal Jackson die ermee een wereldhit scoorde. Lionel Richie besloot recent het nog eens over te doen, voor Haiti dit keer. En met de top van de hedendaagse Amerikaanse audio-industrie. Dat leverde een uitermate bont gezelschap op in de studio. En Michael zelve werd er ook nog even ingemixed. Het leverde een lekker verteerbaar nummer op:
Hier ter redactie van PBDoetMee hebben we het in het algemeen niet veel op met reklame. De meeste commercials zijn ronduit bagger, vaak te truttig voor woorden, en gaan ervan uit dat de kijkert een hersenloos stuk consument is die wel even met een flutboodschap te beïnvloeden is. Dat dit laatste doorgaans inderdaad een feit is wordt door de Paarse BroekenBende in dit land eindeloos uitgemolken. Zij blaten (na diepgaand consumentenonderzoek mwoehahahaha) dat iets een hype is, alsmede ook übercommercieel, en het koopvolk stinkt er steeds weer met open ogen in en trekt de pinpas andermaal massaal door de gleuf. Kassa. Op naar de volgende hype.
Maar soms komt er eentje voorbij die het bekijken wel de moeite waard is. Omdat er een stevig verhaal in wordt verteld, en en passant het betrokken product wel wordt aanbevolen maar niet door de strot geduwd. Kijk, dat zijn de betere. “The Man Who Walked Around The World” van het whiskeymerk Johnnie Walker is er zo eentje. Hier aangeboden vanwege A) PB’s en Pennetjes voorliefde voor goeie whiskey en B) de doeldelzak aan het begin (PB is daar dol op moet u weten). Komt ie:
Al fladderend door weblogland en YouTube kom je soms van die pareltjes tegen die blijven hangen. Waar je weer een beetje vrolijker van wordt. Zo van: ja, het kan nog steeds, origineel lekker bezig zijn. Een nieuw creatief lichtpunt zetten in deze samenleving, die -zo lijkt het soms wel- alleen nog maar van rottigheid, ellende en depressie aan elkaar hangt. Wende is er zo eentje. Om eerlijk te zijn had ik nog niet eerder van gehoord. Dat ligt volkomen aan mij, want ze timmert al een poosje flink aan de weg weet ik nu. Nu ken ik haar dus wel, en ze blijft beslist in mijn kop hangen. Kijk maar:
YouTube heeft er weer een interessante bewoner bij: Kabouter Wesley. Een klein, irritant maar toch leuk opgewonden standje. In korte tijd razend populair. Bedacht/getekend/gestemd door Jonas Geirnaert. Hier. Interview met de maker: hier.
Je komt soms van die YouTube-talenten tegen die je kippenvel bezorgen. Dit is er zo eentje: Andy McNeal “doet” Robbie Williams’ “I will talk and Hollywood will listen”:
Dit is de originele.
Welke vinden jullie de beste?
Sorry, there are no polls available at the moment.
Mooie unplugged cover van Newton Faulkner van Massive Attack’s Teardrop. Opgenomen in de lift in Paradiso, Amsterdam. Inmiddels goed voor (op moment van dit schrijven) 625.945 views en 1539 reacties:
“God is een soort uit de hand gelopen Sinterklaas”. Herman Brood tijdens een interview met EO’s Henk Binnendijk, 1994. Ook weer zo’n typisch Brood-gesprek waaruit nog maar weer eens blijkt dat Herman veel meer deed en dacht dan alleen muziek, schilderen en drugs.
Hedenavond een gebbetje uit de US of A. Via Twitteraar @remcojanssen. Jerry Seinfeld babbelt over Blackberry’s en iPhone’s (de laatste vanaf 01:05). Ik had ‘m al eens eerder gezien, blijft geinig:
Grinnik: de Apple Store Love Song. Opgenomen in de Apple Store in New York. Op moment van dit tikken al meer dan 815.722 keer bekeken en goed voor 11.384 reacties. Gaat nog eens heel groot worden, dat Apple
Hij was -met name muzikaal gezien dan- geniaal, maar ook wel een beetje gek. Uw PB mocht deze meneer long time ago een paar keer van nabij meemaken in de kleedkamers van al dan niet duistere optreedlokalen in den lande toen de band, waar PB als geluidstechnicus een tijdje aan was gelieerd, in zijn voorprogramma stond. Dat waren gedenkwaardige avonden en nachten kan ik U melden. De hoeveelheden drank en drugs, die er bij die gelegenheden doorheen werden gejaagd, waren voldoende om een hele kansenwijk jaren rustig te houden. Ik deed daar niet aan mee want ik had mijn lijf en nuchterheid veel te lief, en keek dus als outsider een beetje mee.
Ondanks alle krankzinnigheid van die tijd was het altijd wel erg gezellig en een opgewekt maf zooitje ongeregeld bij die gelegenheden. Niet in de laatste plaats omdat Nina Hagen in die tijd regelmatig haar opwachting bij Herman maakte en met haar heerlijk gestoorde gedrag de boel regelmatig volledig in het honderd stuurde. Als een van de weinigen had deze Duitse wel humor.
Anyway: da’s allemaal al heel erg lang geleden. Herman is niet meer na zijn sprong van het Hilton-hotel in Amsterdam. En ook Theo kan zich helaas niet meer in onze aanwezigheid verheugen. Gelukkig hebben we de video’s nog. Vanavond stuitte ik via een topic op GeenStijl op een interview Theo van Gogh – Herman Brood. Good old Herman was bij deze gelegenheid al een heel stuk verder heen dan in de tijd dat ik ‘m live meemaakte, maar echt veel verschil is er feitelijk niet. Kijk en geniet nog een keer van de rock-master met een stukje van dit interview: Herman’s kijk op speed, geloof en de weggevallen basis van zijn leven:
Je hebt van die stukken muziek waar je bek bij losvalt. Dit is er weer zo eentje, wat mij betreft althans. Mij doorgestuurd door VriendinPB, die werkelijk een fabuleuze neus heeft voor aparte muziekjes op YouTube. Ik heb werkelijk geen idee wie het zijn, maar dat zal wel weer aan mijn onvermogen om namen te onthouden liggen. Hier is 08:45 minuten kippenvel:
[Edit: ben er inmiddels achter wie dit zijn: Larry Carlton (links) en Robben Ford. Opname gemaakt in juli 2007 ergens in Italië.]